HARRUAN SE MUND TË ZGJOHEN ZANAT
NGA PANAJOT BOLI
-me ura zjarri i trembin ujqërit ,barinjtë, kur i qasen kopesë se tyre –
Në luginën lulnajë të Zanave
Në pyllin e virgjër të paqës
Kanë zbritur një lukumi egërsirash
Me çakej, hiena e ujqër që ulerijnë
Demonë të zinj që zgërdhihen frikshëm
Me kukuvajka që vajtojnë
Me sorrat që krakërijnë
Në pyllin e virgjër të paqës
Kanë zbritur një lukumi egërsirash
Me çakej, hiena e ujqër që ulerijnë
Demonë të zinj që zgërdhihen frikshëm
Me kukuvajka që vajtojnë
Me sorrat që krakërijnë
Sytë e tyre gjak të kuq
Ekstazë të terbimit
U tremb, u struk edhe errësira
Me kthetrat gërvishin yjet dhe hënën
Të mos lind kurrë drita
Të harlisen mes territ
Të mos këtë emër ngjyra
Harruan se mund të zgjohen Zanat
Me dritën e tyre të bardhë nur
T’i verboj si Odiseja Qikllopin
T’i kthej në gur
Të dalin pastaj sorkadhet të pinë ujë në krua
E zogjtë të flenë të qetë nën dritën e hënës
Poshtë pemeve yjet të vallëzojnë
Të shkund me forcë agimet Muji
Me qumeshtin magjik
Që Zanat e mëkojnë
Dhe lugina e Zanave të mbetet një lulnajë
Me pyllin pranë,me pemë paqeje,parajsë
Ku drita , vetem drita
Të jetë mbreteresha e saj.
Me pyllin pranë,me pemë paqeje,parajsë
Ku drita , vetem drita
Të jetë mbreteresha e saj.
