Poezi nga Panajot Boli

Kjo vjeshtë e merakosur…
Me ca fasho në duar ngeli kjo vjeshta ime
Plagët të lidh të fshatit tim
Që vera,
Me një furçë zjarri , llavë përveluese
E dogji,e nxiu,e bëri shemtim
Mes temperaturës digjej e fliste përçart ai
E vjeshta e merakosur me shiun
S’pushonin,
Pece të lagura i vinin në ballë
E era hiqte blozën,e lutej për fatziun
Plagët e lekurës i lyeu me krem frutash
Të ringrihet Mbretëria e Gjelbërimit
Si mami,
Netë të tera gdhiu mbi ullinjtë mëma
Të lindnin fëmijët e trashëgimit
Për sytë e bukur të fshatit tim që lotojnë
Merakoset vjeshta ime e mirë
Me penel,
Retushon ballin e rrudhur , të zverdhur
Qerpikët e djegura e vetullat e nxirë