“Legjenda e Gurit të Senit”-Shyqyri Fejzo

       Legjenda e Gurit të Senit

 
        Pak i  kërrusur, me sytë nga lumi
      “Gur i Senit” mbushur me ligjerime
        Dremit e sa nuk po e merr gjumi
        Brenda shpuzë mban ato kujtime
 
         Kur i plotfuqishmi kopaçen mori
         Kopaçin në dy pjesë e ka ndarë
          Grabovën nga  mbytja e shpëtoi
          Shpërtheu uji fuqishëm valë-valë
 
          Vala e lartë çdo gjë përpara vuri
          Gurë, drurë, mullinj dhe bagëti
          Grykën e bllokon një gjigand guri
          Gur i zi i stërmadh sa tri shtëpi
 
          Grabova përsëri po mbytej, liqen
          Kokforti gur,s’ luante në asnjë anë
          I plotfuqishmi i mençëm rrugë gjen
          I jep forcë dhe gurin ngre havandan
 
          Guri i inatosur shfryn duke rrotulluar
          Ka vënë përpara ura, bagëti, pemë
          Rrugë mullinj e shtëpi shkatërruar
          Me ujin valë-valë po tundëte dhenë
 
 
 
 
            Shënepremtja dha alarmin e rrallë
           Seni, burri që rrezatonte mirësi
           Me njerzit të keqes i del përballë
           Të shpëtojnë njerëz, vegla bagëti
 
           Guri së  bashku me ujin e teptisur
           Pak nga pak, tani po i binte ai inat
           Dalë- ngadalë duke u rrukullisur
           Kërkon me sy ku të gjente shtrat
 
          Guri para një sheshi zuri vend
           Vala e re e ujit me furi shpërtheu
          Guri me rrukullisje ku desh u gjend
           Vala e tërbuar ç’ gjeti para rrëmbeu
 
           Zëra dhe zhurma përzier prej fatit
           Larg dëgjohen dhe shpërndahej
           Lumi aty mbyti gjysmën e fshatit
           Seni me shokë nga jeta po ndahej
 
         
 
 
            
            Tri herë u përpoq i gjori Sen të delte
            Kapur pas degwsh, njw fwmi nwn sqetull                                                             
                                                                                                      
              Me keqardhje vinin zërat e fukarasë                                                     
              E hataja e madhe e pa pritur u bë                                                                                             
      Zëra e qarje erdhen nga Guri Kalasë                                               
Pastaj u zhdukën e nuk u dëgjuan më
 
 
 
 
                E hataja e madhe e pa pritur u bë                                                                                                      
Zëra e qarje erdhen nga Guri Kalasë                                        
        Pastaj u zhdukën e nuk u dëgjuan më
 
Pas ca ditë në fshat u vendos qetësia
Zakonet si do tradita të gjitha u bënë
Një ditë aty në fshat mblidhet paria
Thanë:“Kemi lënë  një emër pa vënë.”
 
Guri në shesh tani ka rënë rehat                                               
   Ashtu si është sheshuar,e ka synë                                         
  Nuk e shkulim e përzëmë dot si fshat                                   
  Duam, nuk duam,ai është fqinji ynë
 
 
 
Guri që na dëmtoi erdhi i pa ftuar                                            
   Ti vëmë një emër sot ne, të vendit                                         
Duket shumë krenar, i pa trazuar                                            
  Themi t’I mbetet emri “Guri I Senit”
 
Për “Gurin e Senit” këto thotë legjenda                                   
   Ai duket kokën kërrusur,bën me dorë
Ka shumë sekrete që guri mban brenda
Ngjatjeton kush kalon,turistë a dasmorë.
 
 
Hamburg, Nentor 2025.