Pllaka balte te sumereve te lashte
Sumerët e lashtë të Mesopotamisë, të cilët shpesh konsiderohen si qytetërimi i parë i përparuar në botë, lanë pas pllaka balte që vazhdojnë t’i hutojnë studiuesit modernë. Midis tyre janë diagrame të ndërlikuara qiellore, rreth 6,000 vjeçare, që përshkruajnë një sistem diellor heliocentrik, duke treguar planetë si Jupiteri, Saturni dhe madje edhe Neptuni i largët që rrotullohen rreth diellit.
Ky nivel precizioni astronomik i paraprin zbulimeve moderne me mijëvjeçarë dhe sfidon besimin se një njohuri e tillë ishte përtej aftësive të lashta.
Ajo që i bën këto pllaka edhe më intriguese janë imazhet e përsëritura të qenieve gjigante të njohura si Anunaki, që përkthehet si “ata që erdhën nga qielli në Tokë”. Këto figura shpesh tregohen duke bashkëvepruar me forma misterioze me spirale të dyfishtë që i ngjajnë fort strukturës së ADN-së, një koncept i kuptuar nga shkenca moderne vetëm në shekullin e 20-të. Një simbolikë e tillë i ka bërë shumë njerëz të vënë në dyshim nëse sumerët zotëronin njohuri të përparuara biologjike apo ndoshta i hasën ato përmes mjeteve të panjohura.
Duke shtuar misterin, tekstet dhe simbolet sumere shfaqin gjithashtu ato që duket se janë instrumente mjekësore dhe shkopinj të mbështjellë me gjarpër pothuajse identikë me kaduceusin modern, që përdoren ende në mjekësi sot. Disa shkrime të lashta madje përshkruajnë procedura kirurgjikale. Ndërsa arkeologjia kryesore ia atribuon këto gjetje mitologjisë ose rrëfimit simbolik, teoricienët alternativë argumentojnë se sumerët mund të jenë udhëhequr nga qenie ose njohuri shumë më të largëta se koha e tyre, duke ngritur pyetjen provokuese: A dëshmuan ata diçka që ne e kemi harruar?
