Poezia rrjedh nga shpirti
Poezia rrjedh nga ujvarat e shpirtit,
pikë-pikë pikon si nektar në çdo fletë,
ajo është vetë boja e penelit të heshtjes,
aty ku vargëzohen kujtimet përjetë.
Sa herë që ndihem e trishtuar,
unë përqafoj fort poezinë,
ajo më ka mësuar si të buzëqesh,
e kurrë dritën e shpirtit të mos e fik.
Ne jemi bërë shoqe të ngushta,
buzëqeshim e qajmë me lot të kristaltë,
unë ndihem si një shqiponjë e vërtetë,
horizonteve fluturoj ditë e natë!
Blerta. B. 11 Gusht 2026
