Dyzet vite kanë kaluar
kur erdha për herë të parë,
gjezdisja brigjet e tua,
moj e bukura Himarë.
Shkëmbinjve buzë detit,
me shërbim isha ushtar,
edhe pse kanë shkuar vite,
kujtoj vendet ku jam larë.
Të kisha përditë në sy,
moj e bukura si drita,
i thoshin me këngë të gjitha:
Jani Duka e Nasho Gjika.
Nga Palermo e Potami
e bëja për natë me këmbë,
në vrojtim e vijë zjarri,
topat me predha ndër dhëmbë.
Më kujtohen sikur sot,
edhe pse shkoja çdo vit,
moj Himarë me det e mal,
rrethuar nga bukuritë.
Nga Godo Mehmetaj
