Mos u divorconi fëmijët po qajnë
Mos më pyesni kë dua më shumë
Tha një fëmijë
për dy prindërit e tij të divorcuar:
Tha një fëmijë
për dy prindërit e tij të divorcuar:
Në njërën anë,
babai mbylli derën duke qarë.
Në tjetrën,
nëna fshiu lotët
që të mos i shihja.
Dhe ajo duke qarë…
Por unë i pashë.
Doja të ishit, një çast, o njerëz,
në zemrën time,
që nga dhembja
qaja me zë dhe ngashërim,
kur shikoja macen time
që ushqente me qumësht
vogëlushet e saj, gjithë gëzim.
Unë jam fëmijë,
nuk jam gjykatës,
dhe zemra ime
nuk ka dyer për të ndarë dashurinë.
Unë i doja të katërta ato duar
që më kanë mbajtur, me mundim,
të dy ata zëra
që më kanë thirrur: “Biri im”.
Mos më thoni
se dashuria mbaroi.
Unë ende e shoh
në sytë tuaj
atë që ju harruat.
Mos më jepni
gjysmën e zemrës së njërit
dhe gjysmën e zemrës së tjetrit.
Unë nuk jam gjysmë.
Jam i tëri.
Mos më bëni postier
të fjalëve tuaja të këqija.
Mos më jepni zarfe
me urrejtje brenda.
Unë dua vetëm
një letër të bardhë
ku të shkruaj:
“Mami, të dua.” Shumë.
“Babi, të dua.” Shumë.
Dhe, nëse nuk mundeni
të rrini më bashkë,
ju lutem…
mos e ktheni qiellin tim
në dy copa.
Sepse unë
ende dua të fluturoj.
Vetëm duke qarë,
por jo me dy prindër
që, bashkë në jetë,
të jenë të ndarë.
por jo me dy prindër
që, bashkë në jetë,
të jenë të ndarë.
