Xheva Salihaj
Sfida e integrimit!
Sfida e integrimit! është një nga dimensionet më komplekse dhe më të dhimbshme të kurbetit, pasi prek drejtpërdrejt identitetin dhe psikologjinë e emigrantit. Ajo shpesh përjetohet si një “luftë e dyfishtë”: lufta për t’u pranuar në shoqërinë e re dhe lufta për të mos humbur veten.
Kjo sfidë shfaqet në disa nivele kryesore:
Gjuha dhe komunikimi: Gjuha është hapi i parë, por shpesh edhe pengesa më e madhe. Mosnjohja e mirë e saj sjell izolim, vështirësi në gjetjen e punëve të kualifikuara dhe varësi nga të tjerët.
Sindroma e “të huajit” (Në mes të dy botëve):
Shumë emigrantë përjetojnë ndjesinë e të qenit të huaj kudo. Në vendin pritës shihen si “emigrantë”, ndërsa kur kthehen në atatdhe për pushime shpesh shihen si “të jashtëm” ose “tregtarë”.
Ndryshimi kulturor: Përshtatja me rregullat e reja shoqërore, ligjet, stilin e jetesës dhe mentalitetin e një vendi tjetër kërkon një transformim të madh të përditshmërisë.
Ruajtja e rrënjëve te fëmijët Për prindërit është një sfidë e jashtëzakonshme rritja e fëmijëve në një ambient të huaj. Ekziston frika e vazhdueshme se brezi i ri do të harrojë gjuhën shqipe, zakonet dhe lidhjen me tokën e të parëve.
Nënçmimi profesional: Shumë profesionistë (mjekë, mësues, inxhinierë) detyrohen të bëjnë punë të rëndomta fizike në fillimet e tyre për shkak të mosnjohjes së diplomave ose barrierave gjuhësore, gjë që shkakton krizë vetëbesimi.
Pavarësisht këtyre vështirësive, historia ka treguar se komunitetet shqiptare në botë kanë arritur të integrohen me shumë sukses, duke ruajtur në të njëjtën kohë një lidhje të fortë shpirtërore dhe ekonomike me atdheun.
