Dhurata Ndoni-Cela
SHTEGTAR PA STINË
S’kërkova det,
s’kërkova qiell;
pak tokë kërkova .
Këmbët ia dhashë,
nuk m’i pranoi;
nuk e braktisa.
Shtymën më dhanë,
bëra gabim, fajtorë s’dënova.
U bëra zog me krahë të prerë.
Por fluturova.
s’kërkova qiell;
pak tokë kërkova .
Këmbët ia dhashë,
nuk m’i pranoi;
nuk e braktisa.
Shtymën më dhanë,
bëra gabim, fajtorë s’dënova.
U bëra zog me krahë të prerë.
Por fluturova.
Në degë pa rrënjë,
me shpirt e pendë,
folenë ndërtova.
Dhe mbeta zog,
shtegtar i lirë ,
shtegtar pa stinë.
Unë, mbeta skllav në shtegtim .
Unë – skllav i lirë,
shtegtar pa stinë.
Unë – skllav i lirë,
shtegtar pa stinë.
ΕΛΕΎΘΕΡΟΣ ΤΑΞΙΔΕΥΤΗΣ
Δεν ζήτησα θάλασσα,
δεν ζήτησα ουρανό,
λίγη γη ζήτησα.
Τα πόδια μου της τα πρόσφερα,
μα δεν τα δέχτηκε.
Δεν την εγκατέλειψα .
Μ’εσπρωξαν.
Έκανα λάθος,
τους ενόχους δεν τιμώρησα.
Έγινα πουλί με κομμένα φτερά.
Μα πέταξα.
Σε κλαδί χωρίς ρίζες,
με ψυχή και φτερά,
τη φωλιά μου έχτισα.
Και έμεινα πουλί ,
ελεύθερος ταξιδευτής,
ταξιδευτής διχος εποχή.
Εγώ έμεινα σκλάβος στην
περιπλάνηση.
Εγω- ελεύθερος σκλάβος,
ταξιδευτής διχος εποχή.
Δουρατα Ντόνι -Τσελα
