Donike Rrethej
SKAM KOHË !
E ndala kohën tuj shikjue përjasht ,
tesh skam ma kohë as me t’urrye …
as me t’dasht .
Pra !
Ik e mos u kthe ,
i pa’fe .
E nepër mbramje pshtolla shpirtin tem me paqe ,
se jeta ?!
Jeta kanjiher asht e pashpirt me shumë faqe.
Po jeta kanjiher din me ken kaq mizore ,
se dhimbja asht nji dhomë e pa’frym ,
se jeta ta nep çdo grimcë lumnijet me pikatore,
se nadjet ?! Nadjet jan t’lagshta me brym.
E n’duert e mija ka ala forcë ,
se syt e mij s’t’kërkojn ma nepër botë.
Se shpirtit tem i bana tatuazh nji ditë ,
e zemres i dhash jet , paqe ….dritë ,
e shpirt !
Oh , shpirti tesh vallzon nepër kohë ,
asht vonë, bjen shi e dielli ma nuk ngrohë,
fryn erë , erë mallit q’i nuk flet ,
unë tesh jam thjesht mendim , nji heshtje q’i koha e ka tret …
e di se ty kjo heshtje t’vret .
Diku…kuturu …
E ndala kohën tuj shikjue pak përjasht ,
tesh skam ma kohë as me t’urrye , as me t’dasht .
Autore:
Donike Rrethej .
