Vjeshta e artë
Mora penën për të shkruar,
Disa vargje thash ti hedhë,
Nuk shkruaj për verën që shkojë,
Sa dhe për dimëri që vjen.
Për vjeshtën do shkruaj, për këtë stinë të artë,
Për vjeshtën e bukur, me plotë hijeshi,
Ku i madhë e i vogël, ndjen kënaqësi,
Vargje do thurë, për vjeshtën e artë,
Që shirat e saja, tokës i bëhen dhjamë,
Dhe bujku i pretë, dhe i lumtur ndihet,
I bekuar nga zoti, për më shumë prodhime,
Për vjeshtën e artë, për bujkun e lumtur,
Herët mëngjesi, në fushë e ka gjetur,
Të punojë tokën, dhe farën të hedhi,
Të pres prodhimin, për verën tjetër,
I Gëzuar bujku, fushat përshkon,
E hodha thotë bujku, farën në tokë,
Me bekimin e zotit, prodhimi mbarë të shkoj,
Për vjeshtën e artë, që gjethet i hedhë,
Dhe pemët i zhvesh, për dimërin që vjenë,
Dhe bora e dimërit, mos tu rëndojë
Për këtë stinë që shkonë, ëmbël dhe qetë.
