ΜΑΖΙ
Κινήσαμε μαζί για τον δύσκολο δρόμο.
Ξέραμε τους γκρεμούς που θα βρούμε…
Μας φώναζαν ” είναι μάταιο”. Δεν θα φτάσετε εκεί που θέλετε.
Εμείς όμως με τη φλόγα στα μάτια κι ένα αλλιώτικο πείσμα που δεν μπορούσες να εξηγήσεις, προχωρούσαμε χωρίς να μας νοιάζει.
Ακόμα κι όταν οι περισσότεροι μας εγκατέλειψαν, δεν το βάλαμε κάτω…
Απειλές, φοβέρες, καλοπιάσματα…
Πίσω δεν κοιτάξαμε..
Ψάχναμε στις χαραμάδες λίγο ήλιο, να φωτίσουμε την ελπίδα μας..
Να γιάνουμε τις ρυτίδες που μας άφησε μια ανάπηρη ιστορία…
Οι ρωγμές δεν κλείνουν.
Αλλά ντύνονται με χαμόγελο…
Δεν ξέρουμε αν θα φτάσουμε ποτέ εκεί που θέλουμε…
Ξέρουμε όμως πως μαζί ζυμώνουμε τις αγωνίες μας και πλάθουμε το θάρρος..
Περπατάμε δίπλα- δίπλα και μαθαίνει ο ένας απ τα βήματα του άλλου…
Ψηλώσαμε ξαφνικά…
Κάτι άλλαξε …
Άκουσα τους χτύπους σου κι εσύ τους δικούς μου..
Και η ζωή άκουσε το « μαζί»….
Τότε μας άνοιξε την κάρδια της….
Μάρθα Βασκαντήρα
