Kur do të shkoj
Kur do të nisem nën dritën e Hënës
Do t’a ndëgjosh këngën me Lahutë
Dhe hija e trupit tim do i mbulon gjurmët
Shpinën do t’ma rahë stuhija dimërore
Këmbët e mia do të ecin mbi gjethet e kalbura
Ti mos qaj,sepse shumë lehtë është të qajshë
Por bëhu e fortë,t’i gëzohesh kthimit tim
E di se je e fortë,prandaj u nisa rrugës
Në dritare vëndo një saksi me lulëkuqe
Dhe asaj ndezja një qiri t’i bëjë dritë
Që natën të mos i afrohen sykeqit e rethinës
Do të shkoj atje për të gjetur ate që mungon
Unë do të gjej vetëm njërën nga mungesat
Me shpresë se edhe tjerët do nisin për të pru
Ashtu që të plotsohen mungesat që na mungojnë.
Nexhat Bexheti
