Për dekada të tëra, miliona njerëz në mbarë botën kanë pohuar se kanë qenë dëshmitarë të fenomeneve të pashpjegueshme në qiell, ose më keq akoma, se kanë hasur drejtpërdrejt entitete nga vende të tjera. Nga dritat e thjeshta pulsuese te raportet ushtarake të deklasifikuara dhe rrëfimet rrëqethëse të rrëmbimeve, fenomeni i UFO-ve është shndërruar nga një mit popullor në një subjekt serioz studimi, që përfshin nivelet më të larta të qeverisë.
Dritat natën për radarët ushtarakë
Në mars të vitit 2010, qyteti i Klivlendit, Ohajo, ishte skena e një spektakli magjepsës. Për njëmbëdhjetë netë rresht, një dritë misterioze dhe pulsuese qëndroi pezull mbi liqenin Erie. Dëshmitarët përshkruan objekte që ndryshonin ngjyrë, ndriçonin intensivisht dhe lëviznin me një shkathtësi që sfidonte shpjegimin konvencional.
Ky lloj shikimi nuk është aspak një rast i izoluar. Që në vitin 1991, Ministria Britanike e Mbrojtjes i ngarkoi gazetarit dhe autorit Nick Pope detyrën e gjurmimit të qindra shikimeve të raportuara çdo vit mbi Anglinë, Skocinë dhe Uellsin. Objektivi fillestar nuk ishte të provohej ekzistenca e jashtëtokësorëve, por të monitorohej çdo aktivitet i pazakontë në hapësirën ajrore britanike. Megjithatë, përballë provave, skepticizmi i Nick Pope u shkërmoq shpejt.
Një nga ngjarjet më të rëndësishme në kërkimin e tij ishte incidenti i Cosfordit, i cili ndodhi më 30 mars 1993. Atë natë, dy baza të Forcave Ajrore Britanike u mbuluan nga një mjet i madh në formë trekëndëshi. Oficeri meteorologjik i bazës e përshkroi atë si me madhësinë e një avioni pasagjerësh, duke rrëshqitur ngadalë përpara se të përshpejtohej drejt horizontit me një shpejtësi marramendëse, shumë më të madhe se ajo e një avioni luftarak ushtarak.
Një tjetër rast emblematik britanik ndodhi në dhjetor të vitit 1980 në pyllin Rendlesham. Personeli i Forcave Ajrore Amerikane të stacionuar në Angli raportoi uljen e një anijeje kozmike të ndriçuar fort. Rasti është i jashtëzakonshëm për shkak të afërsisë së dëshmitarëve me anijen:
“Këto nuk ishin drita të zbehta në qiell; ishte një anije metalike që qëndronte në tokë, të cilës disa dëshmitarë pohojnë se i janë afruar aq afër sa të prekte trupin e saj. Një dëshmitar pa simbole të çuditshme në trup, të cilat i krahasoi me hieroglifet egjiptiane.”
Shërbimet britanike të inteligjencës kanë zbuluar gjithashtu nivele rrezatimi dukshëm më të larta se normalet në vendin e uljes.
Incidenti në Stephenville dhe Misteri i “Tik-Tak”-ut
Në Shtetet e Bashkuara, çdo vit raportohen më shumë se 6,000 shikime UFO-sh. Në janar të vitit 2008, në Stephenville të Teksasit, dhjetëra njerëz, përfshirë një oficer policie dhe një pilot privat, vunë re një sferë të madhe, të heshtur dhe të ndritshme. Raportet nga FAA (Administrata Federale e Aviacionit) konfirmuan praninë në radar të një objekti pa transponder, që udhëtonte afërsisht 110 kilometra gjatë dy orëve, pa ndonjë ndërhyrje të menjëhershme nga ushtria.
Kohët e fundit, incidenti që përfshiu pilotët luftarakë të aeroplanmbajtëses USS Nimitz tronditi komunitetin shkencor dhe publikun e gjerë. Komandanti David Fravor dhe ekipi i tij hasën një mjet të bardhë, në formë ovale, mbi 12 metra të gjatë, që i ngjante një Tic Tac gjigant. Duke mos pasur krahë dhe një xhami xhami, objekti demonstroi aftësi fizike të pamundura për teknologjinë njerëzore: ndalesa të papritura, kthesa në kënd të drejtë dhe përshpejtime deri në mijëra kilometra në orë, duke gjeneruar forca gravitacionale që do të kishin zhdukur çdo pilot njerëzor.
A ka ndërrues formash midis nesh?
Një nga rastet më të famshme të rrëmbimit mbetet ai i Travis Walton, një punëtor pyjor 22-vjeçar, i cili ndodhi në vitin 1975. I goditur nga një rreze e fuqishme energjie që buronte nga një disk që qëndronte pezull mbi pemë, ai u zgjua brenda mjetit dhe e gjeti veten përballë krijesave jo-njerëzore (“Gritë” famëkeqe). I panikuar, ai luftoi me dhunë. Çuditërisht, këto krijesa u zëvendësuan shpejt nga entitete të ngjashme me njerëzit që përfundimisht e vunë në gjumë.
Për shumë studiues, ky detaj sugjeron që disa entitete kanë aftësinë për të ndryshuar formën ose për të krijuar iluzione për të qetësuar robërit e tyre. Kjo ide ushqen një teori se jashtëtokësorët që ndryshojnë formën tashmë jetojnë midis nesh, të infiltruar në shoqërinë njerëzore. Në vitin 2013, një sondazh zbuloi se 12 milionë amerikanë besonin në ekzistencën e këtyre qenieve të afta për të marrë formën njerëzore sipas dëshirës.
Paraardhësit nga yjet dhe portalet dimensionale
Për teoricienët e astronautëve të lashtë dhe shumë fise amerikane vendase, prania jashtëtokësore në Amerikën e Veriut nuk është asgjë e re. Vende të lashta si Serpent Mound në Ohajo, Chaco Canyon në New Mexico dhe Medicine Wheel në Wyoming konsiderohen të shenjta. Traditat gojore të fiseve Zuni dhe Hopi flasin për entitete të quajtura “Qenie Yjore” që zbritën nga qielli për të udhëzuar paraardhësit e tyre. Mijëra petroglife të gdhendura në shkëmb në New Mexico thuhet se ilustrojnë këto takime stërgjyshore.
Në Hawaii, kjo lidhje kozmike është aq e rrënjosur thellë sa fisniku i ndjerë havaian Robert Kel’iiho’omalu ia kushtoi “Strehën e Vizitorëve të Yjeve” në Pahoa, në fushat e lavës. I konceptuar si një vend zyrtar dhe paqësor uljeje për jashtëtokësorët, ky strehë bazohet në besimin vendas se havaianët janë pasardhës të drejtpërdrejtë të qenieve nga Plejadat. Disa madje pretendojnë se zona përmban një portal hapësirë-kohë që lehtëson këto vizita ndëryjore.
Aksidenti në Roswell dhe sekreti shtetëror
Nëse provat janë në rritje, pse vazhdon sekreti qeveritar? E gjitha kjo çon në mënyrë të pashmangshme në incidentin e Roswell në korrik të vitit 1947. Kur një mjet lundrues u rrëzua në fermën e Mac Brazel në New Mexico, ushtria fillimisht njoftoi se kishte gjetur një “disk fluturues” përpara se ta tërhiqte deklaratën të nesërmen, duke pretenduar se ishte thjesht një tullumbace meteorologjike.
Megjithatë, Major Jesse Marcel, oficeri i inteligjencës i dërguar në vendngjarje, i përshkroi familjes së tij mbeturinat me veti të pamundura, duke përfshirë një metal aq të hollë sa folia e aluminit që, pasi u rrudhos, u kthye menjëherë në formën e tij origjinale të lëmuar. Baza e Forcave Ajrore Roswell ishte atëherë shtëpia e skuadronit të vetëm bombardues në botë të aftë për të hedhur bombën atomike; ideja që këta personel ushtarak elitar mund ta kishin ngatërruar një tullumbace meteorologjike me teknologji ekzotike i ka lënë hetuesit të hutuar.
Arsyet për këtë heshtje institucionale janë të shumta:
- Gara teknologjike e armatimeve: Kombi i parë i aftë për të riinxhinieruar këto sisteme të përparuara të shtytjes do të arrinte supremaci absolute ushtarake.
- Ndikimi ekonomik: Një teknologji revolucionare e energjisë do ta bënte ekonominë globale të bazuar në lëndë djegëse fosile të vjetëruar, duke kërcënuar interesat e fuqive të naftës.
- Sovraniteti shtetëror: Pranimi i ekzistencës së një force superiore kundër së cilës qeveritë nuk mund të garantojnë sigurinë e qytetarëve të tyre do të vinte në pikëpyetje vetë themelin e autoritetit shtetëror.
Grupi misterioz Majestic-12
Në vitin 1994, doli në sipërfaqe një dokument i klasifikuar potencialisht shpërthyes: Manuali i Operacioneve Speciale Majestic-12 (SOM1-01), i datës 1954. Ky dokument, i analizuar nga gazetarja investigative Linda Moulton Howe, detajon procedurat për “rikuperimin dhe asgjësimin e entiteteve dhe teknologjive jashtëtokësore”. Ekspertët e tipografisë e vërtetuan manualin duke identifikuar të metat e shtypjes specifike për makinat Monotype të përdorura nga qeveria amerikane në atë kohë (siç ishte shkronja “Z” e ngritur pak për shkak të akumulimit të pluhurit).
Dokumenti përmban skica të detajuara të katër llojeve të mjeteve lundruese (disqe, cilindra deri në 300 metra të gjatë, në formë koni dhe trekëndëshi). Edhe më shqetësuese është se manuali përcakton se çdo kontakt i mundshëm mund të rezultojë nga iniciativat e vetë entiteteve dhe do të zhvillohej në baza ushtarake sipas një “marrëveshjeje të ndërsjellë” midis Shteteve të Bashkuara dhe jashtëtokësorëve.
Pavarësisht nëse po flasim për anije të zbuluara nga radarët e Marinës, rrëmbime gjenetike apo traktate sekrete me entitete nga vende të tjera, duket se veli po ngrihet gradualisht mbi atë që mund të jetë zbulimi më i madh në historinë e njerëzimit.
