Heu bre Fishtë
Heu bre Fishtë të qofsha falë,
farës së ligë,bojën ia nxore,
por dot nuk u shkul me farë,
dot prej tokës nuk e shporre.
Heu bre Fishtë,bre fjalëplumb,
që shpon zemra tejpërtej,
në farë të keqe u humb,
n’zhguall breshke bre ka ngel.
Heu bre Fishtë,bre burrë kuvendi,
çohu prej vorri dhe njiherë,
ktheje fjalën në gjyle topi,
farën e ligë,hidhe në erë.
Heu bre Fishtë fjalëgoditur,
fara e hithrës nuk shfaroset,
vitet ikin,kohët ndryshojnë,
hithra djeg,shtohet,nuk soset.
Heu bre Fishtë ,mjeshtër i vargut,
