Në shtëpinë e prindërve
Poezi nga: Masllan Meçi
Ne shtepine e prinderve dielli rri me gjate ,
Ngroh muret, zemrat, kujtimet e arta.
Aty fjala e ëmbël kurrë nuk mungon,
Dhe dashuria heshtur shpirtin e bekon.
Ngroh muret, zemrat, kujtimet e arta.
Aty fjala e ëmbël kurrë nuk mungon,
Dhe dashuria heshtur shpirtin e bekon.
Dielli ndriçon sofrën e bukës së vjetër,
Ku lodhja harrohet e gëzimi bëhet tjetër.
Në duart e nënës ka dritë e mëshirë,
Në fjalët e babait forcë dhe dëshirë.
Shtëpia e prindërve është vatër e shenjtë,
Ku çdo hap i jetës bëhet më i lehtë.
Edhe kur vitet larg na çojnë nëpër botë,
Ngrohtësia e saj na ndjek pas çdo mot.
Dielli mund të perëndojë në male e dete,
Por në shtëpinë e prindërve lind përjetë.
Aty zemra pushon, aty shpirti gjen dritë,
Sepse dashuria prindërore nuk shuhet asnjë ditë.
Por në shtëpinë e prindërve lind përjetë.
Aty zemra pushon, aty shpirti gjen dritë,
Sepse dashuria prindërore nuk shuhet asnjë ditë.
