Gjeorgjina Kapaj
Mos më quaj!
Ah, të futesha brenda teje me dashuri
si një flutur e bukur që ulet mbi supe
si një flutur e bukur që ulet mbi supe
E atje të ulem këmbëkryq që të rri
E të duket sikur jam në ëndërr, si lulëkuqe.
E botën ta kem si buqetë me aromë
Të futem mes damarëve ku pulson gjaku
të bëjmë qarkullimin e gjakut njësoj
S’dua të jem si zjarr i shuar te oxhaku.
Mos më quaj si lypsare dashurie
Apo të kujtoj pengje të mbetura në jetë
Dua të jem dritë e fortë që futet mes shtëpie
Apo një ditë me luledele në një festë.
Mos numëro rrugët me ferra ku shkela
As lesat e gjerdhet që u vunë në oborr
As lotët që kem hedhur në shkrepa
As dashurinë e lënë në heshtje përgjithmonë
Mos u bëj mik me heshtjen as me xhelozinë
As me fjalën e pathënë në sofër a në tavolinë
As me zemrën që mbeti pa dashurinë
Se ajo është bërë si kallkan si në Siberi.
Se ajo është bërë si kallkan si në Siberi.
Gjeorgjina Kapaj
