SPIRO KOTE
NË LËKURËN TIME
Në lëkurën time
fle bota .
Në zgjim ,
frymë merr nga poret e mia
dhe diell , nga dielli im.
fle bota .
Në zgjim ,
frymë merr nga poret e mia
dhe diell , nga dielli im.
Në lëkurën time
skicuar është harta e kohës,
si tatu i plakur nga ngjyra ,
me ditëjavëvitet , në ca e ca dekada .
në dorë ,me kamxhikun e erës .
Në lëkurën time ,
zgjuar rri fshati im i ëndrrave,
me zogj që këndojnë në kor,
me shtëpiza – kukulla
nën trëndafila,
tjegulla të limonta , hardhi-endura ,
me pjalm nëpër oborr .
Në lëkurën time -oaze të bleruar rrinë zgjuar
në pritje të udhëtarëve
shkretëtirash , dergjur,
të bujtin natën ,
me ujë ,si verë të kulluar .
Nën lëkurën time …
Eh, nën lëkurën time !
Rrjedh gurgullimë e gjakut
betejash i pamundur
trofesh i harruar .
Nën lëkurën time ,
Eh ,nën lëkurën time !
Fle djersa ,si në gropëza septike,
hapur shpërthimeve
të ditë- netëve , zgjuar
Nën lëkurën time –
një anonim, një binjak
i panjohur, fle .
Shtrirë në një shtrat të pashtruar .
Frymë merr nga fryma ime,
me të njëjtën pagjumësi
dhe njëjtë – i paëndrra ,
dhe njjëjtë -zhgjëndërruar.
Në lëkurën time …
Eh , në lëkurën time !
Nata ka vesuar …
Eh , në lëkurën time !
Nata ka vesuar …
