Vangjel Pellumbi
Këtu malli ecën vetë…!
Më premtove të kujtohet?
Më the: sonte çelin lulet!
Më the;se pranvera s’largohet.
Qëndron në krahë fluture.
Më the: sonte çelin lulet!
Më the;se pranvera s’largohet.
Qëndron në krahë fluture.
Unë të besova,kur dritat sonte,
Kërkoja për lulet që më the.
Tek u ndez drita e parë.
E t’i gjendeshe,sonte atje.
Këtu gjithçka është jetë!
Lulet çelën,fluturat kërcejnë.
E gjithë mbrëmja u bë ditë.
Se këtu malli të vjen vetë.
U ndezën dritat në pistën,
Vallzonin fshatarët ,gëzuar.
Treguan me dinjitet kulturën.
Sa,u çudit çdo shtëpi e gurë
Tek shikoja Vendlindjen time
Me lule,çelura e flutura t’bukura,
Me pamjen e pistës me valle,
Sonte mbushej me dit t’gëzuara
Ah,Vendlindja ime,sonte gëzon!
Me njerëzit e tu,që u mblodhen
Për të festuar,së bashku sot,
Dhe vendlindjen ta lumturojnë.
Këtu malli ecën vetë….!!
V Pëllumbi.autori
2026 -Tren -Devoll- Bilisht.
