Nga Ferit Toma
Që zemrën ngroh në çdo stuhi,
Shuan mërzinë, largon trishtimin,
Dhe mbjell në shpirt veç mirësi.
Kur dita vjen me re të zeza,
E shpresa duket larg në horizont,
Një buzëqeshje çel si lule,
Dhe rrugën tonë e bën më të ndritshme sot.
Buzëqesh, o mik, në çdo udhëtim,
Se është ilaçi që s’kushton aspak,
Forcon zemrën, ngroh çdo shpirt,
Dhe botën e bën më të bukur pak.
Se është ilaçi që s’kushton aspak,
Forcon zemrën, ngroh çdo shpirt,
Dhe botën e bën më të bukur pak.
