Ruzhdi Keraj
Ishte nji kohë
kur i bërtisja vetes
heshtë!
ulë në piano
lotët lagnin zemren,
buqeshja llastonte buzët
gënjeshtër
ishte nji kohë,
kur rreshti shoqnohej
me fanfar e urra
sot unë nuk kamë frigë
dal e bërtas
nuk e du turmën
që shanë e prishë e djegë
e du zërin e pastër të studentit
por jo flaken dhe shkatrrimin
e Lahutës
e du lirin time si jeten time
Ishte nji kohë
kurë i bërtisja vetes
hesht
