KALI I BARDHË
Mbi tymin e natës ku bota dremit,
Një hije e bardhë si dritë po shndrit.
Me hapin e lehtë që tokën s’e prek,
Vrapimin e lirë mbi mjegull ai ndjek.
Një hije e bardhë si dritë po shndrit.
Me hapin e lehtë që tokën s’e prek,
Vrapimin e lirë mbi mjegull ai ndjek.
Ai mban në jele flladin e erës,
Aromën e ëmbël të parë të pranverës.
Nuk ka asnjë frerë që hapin ia ndal,
I lirë dhe i egër vrapimi mbi mal.
Aromën e ëmbël të parë të pranverës.
Nuk ka asnjë frerë që hapin ia ndal,
I lirë dhe i egër vrapimi mbi mal.
Kalon midis maleve, luginave me dritë,
Të ngrejë nga harresa të përgjumurit sytë.
Kur bota rëndohet nga plagë e rënkim,
Kthimi i tij sjell sërish ngushëllim.
Të ngrejë nga harresa të përgjumurit sytë.
Kur bota rëndohet nga plagë e rënkim,
Kthimi i tij sjell sërish ngushëllim.
Ndalon për një çast te pragu i çdo ëndrre,
Lë pas një shkëndijë në ftohtësi të çdo zemre.
Dhe ikën sërish drejt horizontit të pamatë,
Kali i bardhë – një dritë në të zezën natë.
Lë pas një shkëndijë në ftohtësi të çdo zemre.
Dhe ikën sërish drejt horizontit të pamatë,
Kali i bardhë – një dritë në të zezën natë.
