MALLI I ZBRITUR MBI TOKË
Malli zbret ngadalë,
duke u përpëlitur mes yjesh,
rrëshqet nën dritën e zbehtë
dhe vjen e ulet
në heshtjen e natës.
.
Ky mall, i veshur me ëndrra,
në çdo hap ka lënë shenja,
gjurmë të fshehura në hije
që vetëm zemra di t’i shohë
kur kujtimet zgjohen.
.
Ndoshta ka kaluar mbi ato rrugë
ku hëna nxjerr kokën pas reve,
ka prekur dritaret e kujtimeve
dhe është kthyer sërish
aty ku mungesa dhe dashuria
ende kërkojnë njëra-tjetrën.
.
E nata e mban të fshehur,
si një sekret që s’do ta tregojë,
ndërsa errësira e dëgjon
pa pyetur kurrë
nga ka ardhur
dhe për kë është.
.
Sepse disa mallra nuk kanë emër,
as rrugë ku mund të kthehen.
Thjesht zbresin mbi tokë
dhe presin në heshtje
dikë që t’i ndiejë.
Për kë është gjithë ky mall
që sonte ka zbritur mbi tokë?
