
ME DETIN jam ndjerë
kurdoherë
si me një mik të rrallë
si me një dashuri pa fund e anë.
Detit s’ia kam fshehur kurrë
të vërtetat.
Detit i kam hapur shteg të më depërtojë
në thellësi të shpirtit,
atje ku nuk ja kam dalë
të mbërri e të shoh as vetë.
Detit i jam rrëfyer për prapësitë
të pa treguara kujt.
Detit i kam kërkuar të jetë
dëshmitar i lidhjes me kurorë
të gëzimit me lumturinë time.
Të jetë sezoni im i rilindjes
të më shpalosi mahnitjen
që s’ma prekin kufijtë e imagjinates.
Detit i kam kërkuar
të më rikujtojë
në cilën udhë mund të shkel.
Për çfarë u përpoqa aq shumë
e mbi të gjitha, për kë.
Përballë detit jam gjunjëzuar
pa mbajtur lotët e fshehur prej gjithkujt.
Përballë detit kam brofur
dhe kam ulërirë zemërimin tim
me sa më mbante fyti.
Detit i kam kërkuar një copëz vend
ku të pushoj dhe të mbyll sytë.
Të më zbusë lëndimet.
Të më largoj mërzinë.
Të më lexoj me kujdes heshtjet.
Të më përqafojë
kur të mos kem më krahë
për t’ia dalë vetë.
Të më shpjerë në horizontin e ëndërrave
e pastaj më lërë atje për t’i shpëtuar.
Për gjithë sa thashë dua të di,
sinqerisht
“Dëshiron të mbetesh dashuria ime”
Ndaj pyes:
“A dëshiron të jesh deti im?”
kurdoherë
si me një mik të rrallë
si me një dashuri pa fund e anë.
Detit s’ia kam fshehur kurrë
të vërtetat.
Detit i kam hapur shteg të më depërtojë
në thellësi të shpirtit,
atje ku nuk ja kam dalë
të mbërri e të shoh as vetë.
Detit i jam rrëfyer për prapësitë
të pa treguara kujt.
Detit i kam kërkuar të jetë
dëshmitar i lidhjes me kurorë
të gëzimit me lumturinë time.
Të jetë sezoni im i rilindjes
të më shpalosi mahnitjen
që s’ma prekin kufijtë e imagjinates.
Detit i kam kërkuar
të më rikujtojë
në cilën udhë mund të shkel.
Për çfarë u përpoqa aq shumë
e mbi të gjitha, për kë.
Përballë detit jam gjunjëzuar
pa mbajtur lotët e fshehur prej gjithkujt.
Përballë detit kam brofur
dhe kam ulërirë zemërimin tim
me sa më mbante fyti.
Detit i kam kërkuar një copëz vend
ku të pushoj dhe të mbyll sytë.
Të më zbusë lëndimet.
Të më largoj mërzinë.
Të më lexoj me kujdes heshtjet.
Të më përqafojë
kur të mos kem më krahë
për t’ia dalë vetë.
Të më shpjerë në horizontin e ëndërrave
e pastaj më lërë atje për t’i shpëtuar.
Për gjithë sa thashë dua të di,
sinqerisht
“Dëshiron të mbetesh dashuria ime”
Ndaj pyes:
“A dëshiron të jesh deti im?”
**********