MELODI !
Nuk vdes kurrê melodija mbrenda mejet ,
paçka se dimna kaluen ,
ai shikimi i pafajshêm q’i t’thot ,
pikturo çastin ,
ai belbzimi i ankthshêm kur pret diçka ,
e pa e dit …..
Hesht !
Nuk ndalet asnji çast ajo rrahja e çmendun ,
e ksaj zemre ,
edhe se koha desht e vrau ,
humbja e mohoj ,
marrêzisht dishiron .
gjithçka jeta jep ,
edhe dhimbjen .
Nuk ik asnjiher forca q’i n’mue ?!
lind shpresat ,
n’ato hapsina ku shpirti emigron ,
paqen e gjetun ,
paqen e dishirueme .
Oh , dit’ê e bardhê ,
motiv i andrrave ,
i lumtunis q’i n’grimca na jepet ,
po aq mjafton mbrenda nesh ,
me dasht ,
me pas ,
me dhanê ,
me ken .
E me u ndal ndo stacione çastit ,
ku vishkullon koha ,
ku jeta ec me hapa gjigand ,
ku pritja bahet shteg ,
ku puthja pritet si me magji ,
ku zemra ?!
Zemra , ah zemra asht ora q’i rreh n’mrekulli ,
e don ,
jeton…
Nuk vdes kurrê melodija mbrenda mejet ,
paçka se desh e vranê ,
Oh , dit’ê e bardhê e bekime t’mija ,
ndalu pak n’syt e mij ,
aty ku u pêrzie dhimbja e lumtunija bashk ,
ku andrra asht herezi ,
kur realiteti t’shtrihet pêrbri.
Ku gjithçka lind si Melodi.
Autore:
Donike Rrethej .
