” NË ZABEL “
——————————
*
Në zabel natën kaluam
Mes shkurrishtesh përtërirë ,
Errësirën e harruam
Nga ato puthje , gjer të gdhirë !
*
Një puhizë më pas përkundi
Majat e pishave halore ,
Mbi gjethishtet zuri shkundi
Bulzat e mbrëmjes natore !
*
Ata sy në çast pulite
Tër zjarrmim , në afsh e flak ,
E përndezur zërin ngrite
Për buzën , që nxirrte gjak !
*
Eh , ai yti vështrim
Tek më shihje e zemëruar ,
Që atë buzë Serafinë
Padashur t’kisha kafshuar !
*
Ç’far nuk bëmë e gjë nuk lamë
Për atë dhe për këtë ,
Ç’far nuk thamë , u zumë e shamë
Njëri – t’jetrin , për asgjë !
*
Me atë duf e duhi
Që e nxehur kishe derdhur ,
E le pas atë mëri
Në krahët , e mi e hedhur !
*
Unë nga ai përqafim
Si përmbajta ata lot ,
Në të heshturin shfajsim
As falje , s’kërkova dot !
