Nën pëlhurë puthmë!
(romancë)
Në natën e errët ku ndjenja zbret me yjet.
Nën pëlhurë strukur ngrysur mbështillem.
Ndoshta hëna vonohet n’të dalë.
Mos mē lër të pres zhytur në llavë.
Nën pëlhurë momentet mesnatës vonuar.
Flas çalë errësirës humbem kuturu.
Idhtë në mos ardhje dyshuar.
Eh përpëlisë natës të të gjej s’di se ku?
Kohës ikë pëlhurës i flas.
Mesnatës hidhëruar ngulfoj në merak.
Errësirës që heshtë rrëmbimthi puthmë në ekstazë.
Etshëm nën lëkurë më fshih në pëlhurën e bardhë.
Më ngërthe belin krahësh shtrëngueshëm.
Mllefin do ta nxjerrë kafshuar buzët.
Marrosur nxirë do të lë dhimbshëm.përvëluar.
Gjirin që më vlon këputur prushtuar.
Shkroi!
Miranda Troci Derti!
Reç Dibër!
