Rubjana Nika
Nostalgji
Kur shikoj zajet që rrjedhin,
qetë ëmbël si në ëndërr,
m'zgjohet malli i fëmijërisë,
nostalgjia më prek në zemër.
Mërmërima e gurgullima,
më nanurisin qetë kujtimet,
mijëra shkëndija,reflektime,
rikthejnë pas jetën time.
Dallgëzat ndjekin njëra-tjetrën,
si trumcakë pranverorë,
zemra ndjek pas fëmijërinë,
që më përshëndet me dorë.
Në breg të lumit gurët e bardhë,
shëndrisin si zefiri çmuar,
dikur" lodra "fëminore,
"vrisnim "ujin e kulluar.
Reflektojnë rrezet diellore,
përmbi ujin zallit shkuar,
prej puhizës pranverore,
dridhen si në të rënkuar.
