Albert Hitollari
*
Një këngë zë nisë prej dashnisë dehur
Porsi i çmendur prej ëndrrës zgjuar ,
Si zokthi i natës errësirës fshehur
Diku kodrinës , shkurre mbuluar !
*
Ca vargje dhembje prej të largëtit mall
Vibrojnë të herëshmen kohë vjershëtori ,
Tash të një shpirti vetmitar
E të zhuritur , prej dashnori !
*
Kënga mbi buzë zë t'më vallëzojë
E s'do të ndalet s'ka të ngjasë ,
Në k'të dremitje zë të këndojë
Për të përfundmen, e pa masë !
*
Me ëndje sa filloj t'ja nisë
Kundron e ndrin një lot i prajshëm ,
Flatruar mallin zë më grish
Më kthen të hirëshmen , e pafajshëm !
*
Më ndez e ngjallë prapë një dëshirë
Atë dëfrim dhe afsh më zbraz ,
Që nis nga e fundmja mugëtirë
E pak strehim kërkon më pas !
*
S'di pse su ndal ky lot i ngratë
Dhe as nuk rreshti duke vërshuar ,
Veç më pluskon sa ja nis prapë
Atë këngën tonë , i përgjëruar !
