Nga Agim Lika
Të jesh vetvetja në një botë që përpiqet vazhdimisht të të bëjë dikë tjetër, është arritja më e madhe.” Kjo thënie e Ralph Waldo Emersonit më vjen natyrshëm në mendje sa herë që shkruaj për njerëz të thjeshtë, por me vlera të jashtëzakonshme, të cilët kanë ditur të mbeten besnikë ndaj vetes dhe ndaj misionit të tyre në jetë. Një ndër këta njerëz është edhe Shezahir Kërtusha, mësuesi, poeti dhe shkrimtari i përkushtuar i krahinës së Ishmit. Ai bën pjesë në atë plejadë intelektualësh të heshtur që nuk kanë kërkuar kurrë duartrokitje, por kanë lënë gjurmë të pashlyeshme në arsim, kulturë dhe letërsi.
Njohja ime me Shezahir Kërtushën lidhet me miqësinë e tij të hershme me babain tim të ndjerë. Sa herë takohemi, ai më drejtohet me dashamirësi si “djali i shokut tim të ngushtë”, duke sjellë në kujtesë vitet e bashkëpunimit të tyre në ngritjen e muzeut të Shetajt dhe në veprimtari të tjera kulturore e shoqërore të zonës. Kam pasur kënaqësinë ta kem pranë edhe në promovimin e librit tim “Arsimi në Krahinën e Ishmit 1912–1944”. Në atë takim, mes kujtimesh dhe bisedash për njerëzit e vendlindjes, kuptova edhe më mirë lidhjen e tij të thellë shpirtërore me Ishmin, historinë dhe traditat e tij. I lindur në vitin 1950 në Likmetaj të Ishmit, Shezahir Kërtusha i përket brezit të arsimtarëve që e shihnin mësimdhënien jo thjesht si profesion, por si mision. Pas përfundimit të arsimit pedagogjik në Durrës, ai iu përkushtua shkollës dhe kulturës, duke ushtruar njëkohësisht detyra të shumta në jetën shoqërore të krahinës. Fillimisht punoi në kooperativën bujqësore, më pas si përgjegjës i Pallatit të Kulturës në Ishëm, ku kontribuoi në gjallërimin e jetës artistike dhe kulturore.
Nga viti 1984 e deri në daljen në pension, ai shërbeu si mësues në shkollat e zonës, duke edukuar breza të tërë nxënësish në lëndët e gjuhës, letërsisë, historisë dhe sociologjisë. Përkushtimi, korrektësia dhe rezultatet e larta në punë i sollën vlerësimin e merituar nga institucionet arsimore, duke u nderuar me titullin “Mësues i Spikatur” nga Drejtoria Arsimore Rajonale e Durrësit. Por kontributi i tij nuk kufizohet vetëm në arsim. Ai ka qenë ndihmës-gjyqtar, sekretar rinie, organizator i veprimtarive kulturore, bashkëpunëtor në ngritjen e muzeve të fshatrave të Ishmit dhe i muzeut qendror të krahinës, si dhe një ndër nismëtarët për ngritjen e kabineteve mësimore në shkolla. Paralelisht me punën në arsim, ai kultivoi një dashuri të veçantë për letërsinë. Për Shezahir Kërtushën, poezia është një botë më vete, një shpërthim emocionesh, kujtimesh dhe ëndrrash. Ai beson se forca e saj qëndron te sinqeriteti i ndjenjës, thellësia e mendimit dhe thjeshtësia e gjuhës.
Krijimtaria e tij poetike është e lidhur ngushtë me vendlindjen. Në vargjet e tij gjejmë Ishmin me kodrat dhe detin, historinë dhe traditat, shkollën e parë shqipe, figurat patriotike, dëshmorët, por edhe mallin për njerëzit dhe kohën që ikën. Në librin “Jetë e trazuar”, që përmbledh 61 poezi, autori shpalos një univers të pasur tematik. Poezitë lëvizin nga atdhedashuria te nostalgjia, nga peizazhi natyror te refleksioni filozofik, duke krijuar një mozaik emocionesh që prekin lexuesin. Stili i tij karakterizohet nga një rrëfim poetik i qetë, i ngrohtë dhe realist. Ai nuk kërkon figura të ndërlikuara, por komunikon drejtpërdrejt me lexuesin përmes fjalës së sinqertë. Pikërisht kjo e bën poezinë e tij të afërt dhe të kuptueshme. Përveç librave “Jetë e trazuar” dhe “Kur flladitnin Pegasët”, ai është bashkëautor në librin “Arsimi në Krahinën e Ishmit 1944–2025”. Aktualisht po përgatit për botim vëllimin e dytë poetik dhe një studim mbi etnografinë e zonës së Ishmit, duke dëshmuar se pasioni për krijimtarinë mbetet po aq i gjallë sa në rininë e tij. Gjatë një bisede me profesor Shezin, teksa e uroja për arritjet profesionale të familjarëve të tij, ai më tha me krenari se në fisin e tyre numërohen tetëmbëdhjetë mësues. Në ato fjalë kuptova edhe filozofinë e jetës së tij: shërbimin ndaj dijes dhe edukimit si një nga format më fisnike të kontributit ndaj shoqërisë. Një nga cilësitë më të spikatura të Shezahir Kërtushës është lidhja e tij e pandërprerë me vendlindjen. Edhe pse vitet kalojnë dhe brezat ndryshojnë, ai vazhdon ta mbajë gjallë në krijimtarinë e tij kujtesën historike, traditat, zakonet dhe figurat që kanë lënë gjurmë në krahinën e Ishmit.
Në një kohë kur globalizimi dhe ritmet e shpejta të jetës rrezikojnë të zbehin identitetet lokale, krijimtaria e tij shërben si një urë lidhëse mes së kaluarës dhe së ardhmes. Në poezitë e tij ndihen aroma e tokës së Ishmit, zëri i detit që përplaset në brigje, gjelbërimi i kodrave dhe kujtimet e brezave që kanë jetuar e punuar në këtë krahinë. Ai nuk shkruan thjesht për natyrën; ai shkruan për shpirtin e vendit, për historinë e njerëzve të zakonshëm dhe për vlerat që i kanë mbajtur ata të bashkuar ndër vite. Si mësues, Shezairi i përket atij brezi arsimtarësh që e konsideronin shkollën si tempull të dijes dhe edukimit. Për dekada me radhë ai kontribuoi në formimin intelektual dhe qytetar të qindra nxënësve, duke lënë tek secili prej tyre jo vetëm njohuri, por edhe shembullin e njeriut të ndershëm, të kulturuar dhe të përkushtuar ndaj detyrës. Ata që kanë pasur fatin të jenë nxënësit, kolegët apo bashkëpunëtorët e tij, e kujtojnë si një njeri të urtë, komunikues dhe gjithmonë të gatshëm për të ndihmuar. Ai nuk ka kërkuar kurrë protagonizëm, por ka zgjedhur të flasë përmes veprës së tij, përmes punës së përditshme dhe përmes fjalës së shkruar. Një vlerë e veçantë e krijimtarisë së Shezahir Kërtushës është fakti se ajo mbështetet mbi përvojën jetësore. Poezitë e tij nuk janë produkte të imagjinatës së shkëputur nga realiteti, por pasqyrim i një jete të jetuar me ndershmëri, sakrifica dhe dashuri për njeriun. Kjo i bën ato të besueshme, të prekshme dhe të afërta për çdo lexues. Nëse arsimi ka qenë misioni i tij, letërsia ka qenë pasioni që e ka shoqëruar në çdo etapë të jetës. Të dyja këto fusha ai i ka parë si mënyra për t’i shërbyer komunitetit: njëra duke edukuar brezat e rinj, tjetra duke ruajtur kujtesën dhe identitetin kulturor të krahinës. Sot, kur shohim veprën dhe jetën e Shezahir Kërtushës, kuptojmë se kemi të bëjmë me një personalitet që meriton respektin dhe mirënjohjen e komunitetit. Ai përfaqëson figurën e intelektualit popullor, të njeriut që mbetet pranë rrënjëve të tij dhe që vazhdon të japë kontribut edhe pas daljes në pension. Prandaj emri i tij renditet me dinjitet ndër ata ishmakë që na bëjnë krenarë. Ai është dëshmi se vlerat e vërteta nuk maten me famë apo bujë, por me gjurmët që lë në jetën e njerëzve dhe në historinë e vendit tënd. Figura e Shezahir Kërtushës është shembulli i bashkëshortiit, prindit, dhe intelektualit që punon pa zhurmë, por lë gjurmë të thella. Ai është ndër ata njerëz që e kanë dashur vendlindjen jo me fjalë të mëdha, por me punë, përkushtim dhe krijimtari. Dhe pikërisht për këtë arsye, Ishmi ka të drejtë të krenohet me të. Tiranë 15 Qershor 2026
Si mësues, Shezairi i përket atij brezi arsimtarësh që e konsideronin shkollën si tempull të dijes dhe edukimit. Për dekada me radhë ai kontribuoi në formimin intelektual dhe qytetar të qindra nxënësve, duke lënë tek secili prej tyre jo vetëm njohuri, por edhe shembullin e njeriut të ndershëm, të kulturuar dhe të përkushtuar ndaj detyrës. Ata që kanë pasur fatin të jenë nxënësit, kolegët apo bashkëpunëtorët e tij, e kujtojnë si një njeri të urtë, komunikues dhe gjithmonë të gatshëm për të ndihmuar. Ai nuk ka kërkuar kurrë protagonizëm, por ka zgjedhur të flasë përmes veprës së tij, përmes punës së përditshme dhe përmes fjalës së shkruar.
Një vlerë e veçantë e krijimtarisë së Shezahir Kërtushës është fakti se ajo mbështetet mbi përvojën jetësore. Poezitë e tij nuk janë produkte të imagjinatës së shkëputur nga realiteti, por pasqyrim i një jete të jetuar me ndershmëri, sakrifica dhe dashuri për njeriun. Kjo i bën ato të besueshme, të prekshme dhe të afërta për çdo lexues. Nëse arsimi ka qenë misioni i tij, letërsia ka qenë pasioni që e ka shoqëruar në çdo etapë të jetës. Të dyja këto fusha ai i ka parë si mënyra për t’i shërbyer komunitetit: njëra duke edukuar brezat e rinj, tjetra duke ruajtur kujtesën dhe identitetin kulturor të krahinës. Sot, kur shohim veprën dhe jetën e Shezahir Kërtushës, kuptojmë se kemi të bëjmë me një personalitet që meriton respektin dhe mirënjohjen e komunitetit. Ai përfaqëson figurën e intelektualit popullor, të njeriut që mbetet pranë rrënjëve të tij dhe që vazhdon të japë kontribut edhe pas daljes në pension.
Prandaj emri i tij renditet me dinjitet ndër ata ishmakë që na bëjnë krenarë. Ai është dëshmi se vlerat e vërteta nuk maten me famë apo bujë, por me gjurmët që lë në jetën e njerëzve dhe në historinë e vendit tënd. Figura e Shezahir Kërtushës është shembulli i bashkëshortiit, prindit, dhe intelektualit që punon pa zhurmë, por lë gjurmë të thella. Ai është ndër ata njerëz që e kanë dashur vendlindjen jo me fjalë të mëdha, por me punë, përkushtim dhe krijimtari. Dhe pikërisht për këtë arsye, Ishmi ka të drejtë të krenohet me të. Tiranë 15 Qershor 2026
