” Shqipëri të qofsha fal “-Albert Hitollari

” SHQIPËRI TË QOFSHA FAL “
————————————————–
*
Më vjen prej trojeve Arbërore
Një fllad me zërin e Bilbilit ,
Tek shoh ca bulëza mëngjesore
Përmbi petal të Trëndafilit !
*
Dhe ndjej aromë gjelbërimi
Një çast prej barit dhe Tërfilit ,
Sa në bërthamë të qënies sime
Më shpërthen dehja e përmallimit !
*
Ah , mrekullohem prej dëshirës
Sa dhe ky shpirt lëvrin gjith gaz ,
Lagështia e butë Vesore
Oh , seç më çon në t’jetër faz !
*
Gjaku , më buçet ndër vena
Damarët kërkon t’mi plas ,
Rënkon prej klithmave vet zemra
Ah , e mbytura , në maraz !
*
Hej ti o zog i bukurisë
A mos vjen prej viseve t’mia ?!
Nga ai kopsht i Paradisë
Bekuar , nga vetë Perëndia ?!
*
Eja , dëgjo k’të shpirtin tim
Që aq shumë mu përvëlua ,
Zjarri i mallit në mërgim
Më rri ndezur , e s’mu shua !
*
Ah , sa fort më ka mbërthyer
Më shtrëngon pa pikë mëshirë ,
Ankthi eshtrat mi ka gërryer
Gjer aty , më ka arrirë !
*
Tër fuqit më kanë shteruar
I gjith trupi më ësht m’pirë ,
As nuk mundem dot të ngrihem
Të tërin , më ka përfshirë !
*
Bëj të ulem , më çon dhimbja
Shko më thotë , mos rri por ik !
As të fle dhe as të shtrihem
Nuk më lë , jo as një çikë !
*
Syt më mbetën nga vendlindja
S’di i mjeri ç’far kam pritë ,
As mëndjen s’munda ta bindja
Shkon e vjen , duke shëtitë !
*
Veç atëher kur ekzistenca
Pa të të pyetur të degëdis ,
Të rrëmben e të flak tutje
Larg Atdheut , të gremis !
*
Jeta të shkon rrokullimë
Të shtynë tutje , të villis ,
Të merr si letër në duar
E në copa , zë të të gris !
*
Prehje s’gjej në ngushëllim
Duke shtytur ditët zvarrë ,
Dëgjojmë amanetin tim
Për gjithçka , fola më parë !
*
Nëse diçka do të më ngjas
Një ditë larg Atdheut mua ,
Dua të jem i qetë më pas
Në ato , ligjërimet e tua !
*
T’mi thuash miqëve mos më lini
Që të prehem në mërgim ,
T’mi thuash trupin të ma digjni
Më pas mblidheni hirin tim !
*
Në vëndlindje të më shpini
E t’ma hidhni në atë arë ,
Ku më prehen nënë e babë
Ku kam trungun , fis dhe farë !
*
Veç atëher , s’do jem i djeshem
Dikush që ka perënduar ,
Dhe as një brengë i atëhershëm
Amanet , i kohës së shkuar !
*
As maraz , as mall s’do t’kemë
Se dhimbjet do më jen shteruar ,
Lëvduar o Zot , do them !
Shpirtin , po ta lë në duar !