Zili e botës-Natasha Limaj

ZILI E BOTËS
 
Shqipëri, zili e botës
Pse moj , pse me kaq gjëmime…
Ah, moj bijë, gjëm’e madhe
Më zhgënjeu “ pjella “ ime…
 
Shqipëri , zili e botës
Zeval edhe, pse është verë
Ah, moj bijë, ç’paskam bërë
“ Pjella “ ime besëprerë…

 

Shqipëri, zili e botës
Pse, me duar përmbi kokë?!…
“ Katran me bojë “ bija ime
“ Pjella “ më shqeu copë- copë

 

Shqipëri, zili e botës
Ç’qe kjo klithmë që të ngriti…
Llahtari, moj bija ime
Pjell’e keqe , desh më shiti…

 

Shqipëria ime, zonjë
Djem e vajza mbushur plot…
Ku ti gjej, moj bija ime ?…
Hedhur rrënjë nëpër botë…

 

Shqipëri … o nëna ime
Jooo – jooo… s’ke pse drithërohesh…
Me atë, farë djalërie
Mbretëreshë zonjërohesh…

 

Botën e kan’ndezur flakë
Me pishtarët nëpër duar…
Porsi “ Marathonomak “
Drejt nënës, duke vrapur…
Qafshtrënguar, porsi grushti

Ndër mendje me Skënderbeun…

Shfarosin pjellën e keqe

Zot, mbi zot , për Mëmëdheun!…
N . L . ( F )