“Shkarpa, mend, parmendë”
Pse po shkrun Dritan poeti ?
: – Ja që t’zej pak mënd mileti .
Aaa mër burrë, a ty t’lumt penda
Por k’ta janë m’su, veç me rrena .
Veç me rrena, mor ta marrsha
Dikush thotë haet dhe kashta .
E kam thanë, or miku jem
K’ta dun shkarpa, nuk dun mend .
M’patën thanë dhe unë po t’them
: ” Dona shkarpa, s’dona mend! ” .
Se kur pat ardh n’Shngjin anija
Në Kuvend u ul hajnia
Edhe folën në Kuvend .
: – Dona shkarpa, s’dona mend !
Andaj populli merhumë
Shkoi në shpi për me fjet gjumë .
Dolën herët në mëngjes
: – “Dona shkarpa, me ba fshesë .”
Dona shkarpa me ba fshesa
Kush po din, çka asht kujtesa .
Kush po din çka asht kultura
: – “Dona shkarpa”, gra e burra !
Kush po don shkrim e këndim
: – “Dona shkarpa”, me nxitim !
Merr nji flet e nji kalem
: – “Dona shkarpa, s’dona mend” !
K’ta dun shkarpa mor ta marrsha
Edhe veshje të mendafsha .
Prandaj k’ta o miku jem
Duan shkarpa e jo mendë .
Kamkryq ulun, n’odë, n’Kuvend
: – Dona shkarpa, s’dona mend !
K’ta dun shkarpa more burrë
: – “M’dhamin kryt”, thonë, me kulturë.
Jo bre s’lodhem tu’e përmend
K’ta dunë shkarpa, e parmendë !
