Kuvendi i burrave dibrane-Nga Masllan Meçi

Në zemër t’Dibrës, n’kodra e male,

Ku era flet per krahinat me halle ,

U mblodhën burrat, si dikur moti,

Me fjalë të randa, me besë si zotni.

Shkrepte dielli mbi xhamadanë,

Shkëlqenin pushkët e krisnin pèr vatanè .

U ngrit një zë, i fortë, i drejtë,

“Dibra s’ul krye, kurrë s’e shkel të drejtë!”

Në atë kuvend s’kish vend për frikë,

As për fjalë boshe, as për hile mik,

Se fjala e dhënë ish gur i randë,

Që mbahej n’shpirt e nder dibran.

Kërcisnin zemrat si pushkë n’kraharor,

Në gjakun e tyre rridhte nder e zor,

Për tokën, për nderin, për fisin e vet,

Kuvendi i burrave, si flamur u tret.

E sot kur Dibra flet me mall,

Për bijt e saj me shpirt të gjall’,

Në çdo shtëpi, në çdo oxhak,

Jehon ai kuvend i pashuar plak.