Donike Rrethej
GJITHÇKA !
Se idhnimet e shpirtit jan fruti i kalbun ,
i ditve t’g’jata ,
t’lana aty mbi tavolin.
Prekjet e zemres nëper ajer midis nesh ?!
krijojn sinfoni marramendse.
Ti m’veshe me shikimet tueja ,
e ashtu si pa’dasht mke smu zemren.
Ndalu për pak n’zemren teme ,
e ndieje si rreh ,
tuj drasht e tuj t’dasht .
Oh , afroju për pak ,
t’dishiroj prandverat e shpirtit tand ,
t’lexoj andrrat q’i flejn n’zemren tande ,
t’ndiej aromen ,
t’humb n’syt e tuj t’zi ,
t’vras me ‘dashni .
Se shikimet e vjedhna jan flladi i paqtë ,
q’i t’perkëdhel ,
për ma von me krijue tufanet e trupit .
Troç , m’duej !
Mbrenda mejet flejn mij Gra ,
Q’i ti ala si ke njoft ,
nuk i sheh ,
o s’don me i pa ,
se ditët tona flasim ashtu pa za .
Se dishirimet e trupit ,
asht zemra q’i flet ,
e se shpirti ndjen n’njajten melodi ?!
m’baj n’netët tueja , m’fsheh diku ku t’harrohem ,
e t’shuej idhnimet ,
t’largoj tan botën e t’shuej kët mërzi.
Un’ t’deshta edhe se kanjiher t’urreva sa nji bot ,
e prep mbrenda mejet ndjej se t’due ,
e di se mbrenda zemres tande jam nji lod’.
Ti ?!
Ti je gjithçka për mue .
Autore:
