Nga Çaush Kullafi
Mariglen Disha është djalë i Librazhdit që, si një lis i rritur në tokën e vet, ka mbajtur gjithmonë rrënjët thellë në vendlindje. Ai është nga ata njerëz që, edhe kur jeta i hap shumë rrugë përpara, zemra i rreh në ritmin e vendit ku kanë hedhur hapat e parë. Librazhdi për të është si një burim mali që i jep forcë dhe e ushqen shpirtërisht në çdo hap të jetës.
Që në bankat e shkollës, Marigleni ishte si një fidan i ri që kërkonte dritën e dijes. Mësimet, përkushtimi dhe ëndrrat e tij të mëdha tregonin se ai ishte një nxënës i zakonshëm, dhe një djalë që mbante brenda vetes dëshirën për të bërë diçka për vendin e tij. Si një zog që stërvit krahët për fluturimin e parë, ai ndërtoi hap pas hapi formimin e tij arsimor, duke besuar se dija është çelësi që hap dyert e së ardhmes.
Rrugëtimi i tij në formimin arsimor vazhdoi me përkushtim dhe këmbëngulje. Ai e pa arsimin si një dritë që ndriçon rrugën e njeriut dhe si një armë të fortë për të ndryshuar realitetin përreth. Vullneti dhe pasioni për punën e shoqëruan Mariglenin si dy krahë që e çonin gjithmonë përpara. Ai nuk u dorëzua përballë vështirësive, por i përballoi ato si një djalë që ecën në shtigje të vështira, duke ditur se pas çdo ngjitjeje vjen një horizont më i gjerë.
Populli i Librazhdit i dha besimin për të drejtuar bashkinë e qytetit të tyre. Ishte një besim i madh, por edhe një përgjegjësi e madhe. Bashkia e Librazhdit përballej me vështirësi financiare dhe sfida të shumta, por puna e kryetar Mariglenit u bë si një dritë shprese për qytetarët. Ai nuk e pa këtë detyrë si një privilegj, por si një mision për t’i shërbyer komunitetit.
Marigleni është shpesh i kudogjendur në qytet dhe në fshatra. Ai shfaqet në rrugët e Librazhdit si një njeri që nuk rri pas zyrës, por ecën mes njerëzve. Banorët shpesh e quajnë “djali ynë”, sepse ai nuk sillet si një drejtues i largët, por si një bir i qytetit që ndan hallet dhe gëzimet e tyre. Ai dëgjon, këshillon dhe përpiqet të gjejë zgjidhje, si një urë që lidh nevojat e njerëzve me mundësitë e institucioneve.
Kryetar Marigleni qëndron pranë halleve të popullit si një pemë që jep hije në vapën e verës. Ai përpiqet të jetë pranë çdo problemi, duke dëgjuar zërin e qytetarëve dhe duke kërkuar rrugë për t’i zgjidhur ato. Në shumë raste ai ka treguar se drejtimi është një përgjegjësi që kërkon zemër dhe përkushtim.
Një nga sfidat më të mëdha mbetet rehabilitimi i rrugëve dhe zhvillimi i infrastrukturës. Për Mariglenin, rrugët nuk janë thjesht asfalt dhe beton; ato janë damarët që lidhin jetën e qytetit dhe fshatrave. Çdo rrugë e rregulluar është si një fije që lidh më fort komunitetin, duke sjellë zhvillim dhe shpresë për të ardhmen.
Të shkruash për Mariglen Dishën nuk është thjesht të përshkruash një figurë politike, por të tregosh historinë e një djali të Librazhdit që nuk e harroi kurrë vendlindjen. Ai mbetet një shembull se si një njeri mund të rritet, të marrë përgjegjësi dhe të përpiqet të ndryshojë realitetin për të mirën e komunitetit të tij.
Mariglen Disha është si një lumë që buron nga malet e Librazhdit: ai rrjedh përpara, duke mbajtur me vete freskinë e vendit ku lindi dhe duke shpresuar se rruga e tij do të çojë drejt një të ardhmeje më të mirë për qytetin dhe njerëzit e tij.
