Avdush Canaj
Mbrëmë
e mora tinëz një ëndërr
nën jastëk të guguçës
Kur shkova të fle
s`ishte puplakja
Porosinë
ma kishte lënë në një gjeth
S`ka kuptim
hidhërohet guguçja
edhe dega
E pashë ëndrrën time
te bregu i detit më priste
me barkën e gjumit
Dhe u nisa
