Ajo më tha s’të dua
Kur me the se s’më don mua
M’u shëndrua shpirti si shkretëtirë
Dëshirat mu shëndruan si prushë me hi
Ngela pa ndjenja pa shpirt
E mora formën e tundrave të Azisë
Vitet e pa mëshirshme
M’a tretën rininë
Duke të pritur,ty e dashur
Sepse mendoja se je Dielli
I cili do mi ndriçojë ditët në jetë
Bukuria e rallë e tretë rininë
Kur në ty u dashurova
Ndoshta gabova
U lidha pas tejej që s’ishe e imja
Shumë gabova që u dashurova
Prandaj lotët i zgjodha
Që t’i lajë sytë të pastrohen
Thuan se në ujë të pastërt nuk ka peshq
Pyes vehten pse kjo jetë më theu
S’kam ndëgjuar se ndonjërin si mua
Më plasi goditja e valëve si shkëmbin
E kuptova se deti i ëndrrave qenka pa ngjyrë
Në detin e ëndrrave vështirë notohet
Sepse të përmbysin pa mëshirë
Valet e thellësisë blue të ëndrrave
Pësova nga bindjet e mia të kota
Jetën e ngyrosa me tragjedi
Përpjekjet m’u shkrinë si fluska pranverore
Jeta më është dhuruar,dhuratë
Synova t’a zbukuroj por kot
Sonte i trazova ëndrrat e rinisë
Ëndrrat e synimit jetësorë
Dëshirën për jetë të lumtur
Prandaj ëndërr mere shiqimin tim
Çoja asaj dhe thuaj se je më e mira në botë
Dashnin ndaj teje do t’a haroj
Atëherë kur do thahen oqeanët
Kur do rafshohen vargmalet
Kur do t’a ndryshojnë rjedhjen lumenjtë
Edhe sikur të ngjiten kontinentet
Do të shkoj dikund largë
Që prej aty s’do kem ku të shkoj.
