Linja, çaste-Ruzhdi Gole

Ruzhdi Gole

LINJA, ÇASTE

———————-

PËRMENDJE 

Drurët roje janë, s’janë roje,

degët dashje padashje 

era i merr në duar,

degët përhapën krahët

sa u përmenda shiun

mbrojnë çka 

ne duam.

Nuk i fshihet erës asnjëherë 

droja, ngrohur më shpejt

nga gjithë ledhatimet,

sa përmenda erën

më shumë nisa 

të rroja

shi i ngazëllyer 

plot farëra vetëtime…

GRUA, SI THUA GRUA ?

Të shenjta ikonat 

pafund shenjtëritë

nderohen siç nderohen zonjat  

zonjat lozonjare afreske romantikë.

Shenjtëritë pafund, ikonat të shenjta

lehtë dalin nga lutjet rrudh e flakë,

lehtë dalin nga ëndrrat

ato nuk kanë prona 

shëmbëllejnë 

me zonjat

zonja janë gratë.

SI THUA, GRUA? 

Fshehtas gruas

jo fshehtas 

dëshiroj dikë tjetër,

të re të moçme

të zgjuar

sa fëmijtë që lindëm

e i rilindim kur duam

të qeshur sa mua

ndoshta më pak

më tepër.

Në ecje dukem

ndihem më i madh

nga një dëshirë tek tjetra,

Kodra 

dashuria ime cak pa cak

poetesha më e gjelbër 

përhera afër meje

afër me të gjitha perëndeshat.

THIRRNAJA

Çast për t’u bashkuar 

sa më shpejt linjat

njera nga Thethi 

thëllim nër duar

tjetra 

nga cikmat 

e thinjura.

Çast për ta parë 

më shpejt linjën e këputur

nga spitali fatkeq

në malin

pa stolira

tek rrëpirat e Kurbneshit

me thembra ngjethur

njeriun e zhdukur.

Çast për t’i shpeshtuat 

sa më qartë sinjalet 

nga thirrnaja e borës 

tek Oroshi i rrudhur

rrëzëmali i Kthjellës

tek rrëza e ngjarjeve.

Andej nga kam ikur ende qënkam

me brenga të kthjellëta 

vështrime të vëngërta.

SPIRANCA 

Në mal gjeta një spirancë …

Maja të ketë zbritur qëmoti në breg

dallga në mal ka hipur zbritur vrap?

Spiranca fjetur shpejt 

këtu më kahershmi,

dallga kur u ngjit 

e mbuloi natë

u mpak mali 

kërcyer 

epërmi ?

Tek kyçi i tim eti e pashë 

herët duke lundruar

para se ta gjeja 

det malit 

këtë spirancë,

shpejt ngjitur qëmoti 

zbritur ndërkaq.

Një spirancë të hershme 

kërkoj

jo në det,

matanë malit e maleve 

pandehmave e faljeve

në Rekë…

SHAKA E VOGËL 

Nuk po i them asgjë gruas,

me një varkë të epërme

sonte vetëm po shkoj 

për të peshkuar,

nuk ka mbetur më askush

sa mua thinj në moshë

me gjarpër shtëpie

ndër këmbë

endje 

brumbujsh në kokë.

Gjarpëri i shtëpisë nuk është 

helmues as fati kaq shpejt

s’është stërkëmbësh,

sonte po iki ca çaste grua

jo me varkë t’epërme

por në një ëndërr.