“TË SHPËTOSH”
Kohë të “ arta “- kohë të “ arta “
Mjera ti, moj Shqipëri…
Vjedhja , si kërpudh’mbas shiut
Ndaj gryka shpërthen oiii…
Normal, si buka që ha
Kur dorën zgjat “ koksëria “
Makabre e krim madhor
Kur gishtin ngjyen vegjëlia…
Dashtë Zoti martë hak
Se robi ësht’zën në “ çark “…
Mbi ta, plast superfuqi
Të shpëtosh moj Shqipëri!..
N . L. ( F )
