” ATË MËNGJES VJESHTE “
—————————————
*
Të pash atë mëngjes të lagësht të flladuar
Tek Era të përkundëte çadrën tënde lehtë ,
Ti me atë shtat biskonjë lastar lëshuar
Në krah të dikujt tjetër , tek ecje e qetë !
*
Kish vite që s’të shihja nga ajo kohë atëher
Nuk di nëse banoje në k’të qytet dhe ti ,
Eh , kur ne u ndamë ishte fillim Pranver
Dhe ti si ajo beronjë , e re tër hijeshi !
*
Tek ecje serbes mbi atë trotuarë
Si dikur atëher me hapin e plot ,
Fort u përmallova ashtu si më parë
Përgjat të vështrova , e nuk ngopesha dot !
*
Dhe pse udhët tona me kohë ishin ndarë
Nuk di pse asnjë çast nga jeta s’mje larguar ,
Në heshtje mërmërita më mirë mos t’ishim parë
Dhe pse të them të drejtën , e kisha dëshiruar !
*
Mallkova n’dëshpërim dhe fatin tim të keq
Lotova në përmallim në të zgjaturën heshtje ,
Ah , sikur ta dije , se shpirti im ç’ka heq
Pas atij mëngjesi , të lagësht me shi Vjeshte !
