Ruzhdi Gole
BJESHKETORE
(poemë)
1.
Tek rudina mujte me dal kur d’bora u mbështoll me shall,
unë mujta me dal shkullimesh trajtë e re prej bokërrime.
Me më rrethue u k’put nj’i ortek, desh më ra mos me pas
çik mend, nj’aty ti nën lëvore pjalm ledhesh, e përkorme.
Trajtë-trajtë mujte me dal kur d’bora rudine e hupi shall …
Fyelli i zanit pak ngri, me një re, mos me e pas zili,
s’ka ngri fyelli trumcak, kotkotkoti ndillet merak,
s’ndillet kotnasikotiki, ai ardh’ nga fis i lotit ku
secili tek ky fis rrjedh vrap arratish, arratish
ma tërpjetë tek pyjet … në një fyell retë
lozin motit e kurrma re s’ngrohin fyejt…
Me gjet’ gurrat buzë ojnash…
thirrma tingëllon geg’nisht
geg’nisht m’afrohet bora,
me pajtue urnat vjeshtë
u nis shpuza geg’nisht
përmidis syrit haresë
me ndez natën buzë dashnish …
geg’nisht tingëllon tan’ flora
borëtimi po shkri geg’nisht.
Prej duhive ma i hovshmi
si me ken azgan
prej motit,
lumni çel tana majat
si me ken Mari
lulnajash.
Miradie me më dal tek kreshtat
kena me u këqyr përtej mnie,
puq jena…jena veç pendesa,
dy kodrina ledhatimesh.
Trandafilisht me t’pa tek kodrat
s’ndi kund turfullon noj bishë,
veç prej teje u tulat borëbota
shkri mos shkri veç një gisht.
Veç një gisht
thëthin botëbora
tej mnie me u këqyr,
puq ne pendesa fjollash,
kodrinë ledhesh me një gurrë…
Me dal fill, falur faj
me gjet’ gjeth nj’i
dashni maj,
gazmend maj
me çel fill,
faj’ vyshk
belbëzim,
me gjet’ gjeth
nj’dashni
maj,
hire pemëza,
m’u gjegj
sot mue
frut i saj.
2.
Kokrra e qershisë me t’u ba vath,
mnia përmidis skuq ndillet gaz.
Oh, me plastë mnia, ndijmë
pak ofshamë, oh, me plas
ofshama ku ta gjejmë
një zanë ?
Kokrra e qershisë
skuq ndillet gaz,
mnia përmidis …
t’u bëftë
buzëve
xixë.
Vathi përmidis
kokrra e qershisë.
Pashë nj’iheri ca zymbyla,
erëra ndolla, ndolla frymëra,
pashë nj’iheri përrenj carrokë
herë zbathur, herë toç në kokë,
pashë nj’iheri gufmim kurmi,
ëndrra pik’ pa pikur zulmi,
pashë
nj’iheri ca zymbyla,
trumba ndolla, frymëra.
Me të ndjek me një zambak, një zambak,
ku ngadalthi, ku me vrap, vrap ngadalth’,
me të ndjek me nji zambak në vrundulli
në vrami me shkri pakndopak dimërthi,
me të ndjek me zambak, zambak florë,
ku me t’gjet me t’lanë me ik dvorë ?.
Vrunduj – vrunduj me u shkri…
vrap ngadalth’, tej dimërthi…
3.
Bukuria k’cim rrok bukurinē,
q’andej ardhi tjetër flaut
buzë më buzë xixëllimë,
Ujëvara plot lulnaja
duart …
një flaut xixëllime
jetonte tinguj
të shkuar,
K’cimi
nuk u hesht,
jetë e re në kreshtë…
Prej bukurive me u begat
po i gjej vjollcat
tek ty dihat,
gjeta vjollcat shpejt njitash
sa më mbajnë mend,
në ç’gjuhë t’u flas?
Sa më mbajnë mend ato dalldie,
sa i mbaj mend fisnikërisht,
me begat prej bukurive…
gjej, s’gjej ma vjollca
dashnish…
Si kumbisje hap më hap
duke ndrit’ edhe terrën
duke xan ernat në çark …
Terr dukej dhe rrëpira,
errësira çark
për
erën,
duke dashtun
vetëtima
t’mbillja
shkula
veten degëprerë.
Si kumbisje ti hap më hap, …
dimrit pa dimër bjeshkës
shteg kërkoja
të të kqyrja
gjatë …
Shpejt të ndolla bukuri,
hupa unë a s’më gjete ti,
a më gjete e s’i the askujt,
ardhe hanë njiherë me bujt?
Me e pa, me e gjet
ma t’bukurin
gazmend ?
S’hupa unë, s’më gjete ti,
vogëlth endemi
vocërri …
4.
C’u dishrush me t’pa, tinëz je … je ti gjithkah ?
C’u dish’rue me të ndih dhe vetmia gaz gurrni.
Ti je Zana ?
T’kam pa tuj rend, prej rudine t’sjell vah ndërmend,
fjollë e butë, gurrë vrap,…kenka thanë me të dashtë ?
Kenka thanë me t’dashtë tej krysh pa i thanë gja kurrkujt
prej natyre frymëz yjesh, trup harlisur pa cen, plot nyje.
Jam Zana jo prej hane as përralle, mos më tut më ngit
ke me hup gjithë mirësitë…C’u d’shirush me të thanë
se nj’i lum e don nj’i hanë, se nj’i gaz e don nj’i trill
kenka thanë me të dashtë fjollë frushullimë.
Me t’pa ç’u dishrush tej vetmie si askush…
Ku me e gjet dekikën
dekikë t’pabjerrur
tej reve rendjen
më të prushtë,
pritur natë parrejtur
rrejt’ sy dhe vetull
tutje nga të tutë ?
Ku me e gjet dekikën
bredhje krahëruar
me u ngjit
shpejt
alp…
ku s’bien borëra
ku shohim
veç duar
gishta të ylbertë, të nartë ?
5.
Vetulla jote vetullon çel,
pjergulla jo kacavjerrë,
as vjerr as kacafyt
dora jote
e lumtë,
paqtë shenjti
çdo xixë mbi terr
jo fytas kacavjerrë,
jashta, jashta s’gjeta vetull
shkoq shkërmoq
gjithku tash
ma e shtrenjta pjergull…
Si me ken nj’i sokol prej rrezesh,
gaca gacash nj’aty të qeshet,
nj’aty me t’marr nj’iherë
me t’pa dimër je a çel,
me t’pa në je cullak
me dy – tri gishta
në farkë.
Farka vet asht ndez nga cuca,
cuca s’tjerr ma gja
tek furka,
bora borës
sytë i mbyll
me ndigjue
zanin zym’yl.
Mot’ i ri, me gishta gacash,
sa e pa n’ji sokol prej
rrezesh, sa e pa
nji cucë rudine,
nuk la më asnji
gja nga plasat
u përndrit
tisnajë
çeljesh
nga kjo farkë shkëndijimesh…
6.
Maje gishtave po kumbiset bora
shushurin në bjeshkëtore,
mahnitja, e përkora,
s’din a s’don
të dashuroj
sonte ?
Mahnitja
dhembshurisht, …
borëton në bjeshkëtore
më ngrohtë … në çdo gisht…
Me u k’put përmidis, përmidis me u tut,
ardhi mbramja me pishë, era erës i gris’
këmishë, bora del me shëtit në shkurt.
Me tisnaja vrapoi zalli, ariu me gëzof,
nëse jena njitash së gjalli
jena, s’jena tjetrit mot …
S’jena ftohur, tash së gjalli,
përmidis pa k’put e tut,-
bora gishtash alpet
mardhi,
Alpet ia
pinë borës
kupëzat
me qum’sht.
N’se jena tash së gjalli
tjetrit jena
gaca mardhurit…
7.
Qielli me verige yjesh, oh ç’romantikë !
I përkryer shkon me marr
një hanë – nuse
prikë paqtë
pa prikë.
Mbramja nusërisht vjen
të takoj shpejt bandill,
cili je ti, më thuej krenisht
zambak i gjithi, gjithçkaje
turfullimë.?
Romantika tret
plot bistakë yjesh
zjarret e vegjël ende pakryer.
Oh, ç’romantikë…Qielli verigë…
8.
Ç’don me thanë tek çel, çupit
cipëz vlage, fik ftohma … ik’?.
ç’don me thanë teksa rron
tana fruta, verige hollë ?
Ç’don me pri një shkrep bujar ?
sqep orteku gjysma përrallë…
çka më sjell ndërmend risk
ç’don me thanë çel çupit?
Dashni të pastra më të fisme,
diku brengëz, diku harlisje,
vezullues me u pa
gaze t’hirta jena
puq e nda,
shumë herët ne ma të rinj
pak zbeh’, pak me u ndih …
Shporeti, sy zgjue, fërkon duart gaca
tue prit t’mirat bujtje gazmend natë,
cili më shpejt e braktis me gjasa
frikën, fryme nj’iheri, nj’itash.
Dekika bredh ujku rrotull (jo)brenda nesh,
nesh, nji shporet tjetër i ri fërkon gacat,
tue prit t’mirat bujtje nga çdo bjeshkë
frikë k’cen britma, asnjëheri flaka…
Sytë tanë vesë, vesë maraku
pikëlojnë nj’i degëz bjeshkë
a po çilet syn’ i agut
a u rrok pendimi
rrezm.?
Rreze hanëza lodrive
me u dashtë çelët
me pa si piklojnë
andrrat
me pa si çilen
bjeshkët.
Sytë tanë vesë, vesë maraku,
me na mbajt…na mban gjaku.
