ERA TRËNDAFIL TË VINTE
Ere trëndafili të vinte
Kur ti putha dy sytë e zinj
Dhe nata mbajti frymën
Si një sekret që nuk e rrëfeva.
Kur ti putha dy sytë e zinj
Dhe nata mbajti frymën
Si një sekret që nuk e rrëfeva.
Në buzë të hënës
Hijet vallëzonin në rrugicat e fshehta
Dhe ti,më një vështrim si pus i thellë
Zemrën ma more nga duart.
“Mos mu largo “të thash, qëndro
“Bota jashtë është e ftohtë “
Por era udhëtarë i vjetër
Të mori si një këngë e harruar.
Ti kishe erë trëndafili
Kur ti putha dy sytë e zinj
Dhe që atëherë, çdo pranverë
Të kam kërkuar në çdo trëndafil
Në vitet që kaluan
Shiu pëshpëriti emrin tënd
Dhe une e mbajta atë puthje
Si një flakë e fshehur në heshtje
Nëse ndonjëherë kthehesh
Te dera ime,vonë ,në mesnatë
Nata do të mbajë përsëri erë trëndafilash
Dhe zemra ime do të bëhet përsëri, det.
Te dera ime,vonë ,në mesnatë
Nata do të mbajë përsëri erë trëndafilash
Dhe zemra ime do të bëhet përsëri, det.
