Grue!-Donike Rrethej



Qesh Grue !
Merr nji pik lot e ushqe shpirtnat,
kur era fryn përjasht,
e dhimbja grryn gurin .
Dhimen e zemrës bane jorgan paqeje,
gjoksit nepi frymë me dasht.
Edhe kur shinat kan me t’ra mbi ty ,
mos e loto kurrë t’bukrin sy,
qesh .
Qeshi jetës ashtu si t’vjen …
edhe me pak ,
mos merr kurrë hak .
Vetëm ec e mos resht ,udhëto…
dashuno .
Mos kërko se askush , e as vet jeta s’t’ka asnji detyrim,
mbushe zemrën me ndjenjë,
synin me dritë e shpirtin me gëzim.
A i ndien andrrat trupin kur ta përshkojn,
e dishirat q’i nëpër gishta t’kan rrëshkitë ?!.
Leni me ik ,
nji ditë kur se pret n’derën tande kan me gërsitë .
Se ai q’i kah shpirt ?!
Edhe se vdek jeton,
diku…n’zemrën e dikujt ,n’mendjen e kujt e kujton e e don.
Hë pra Grue ç’pret ?!
Dhuro paqe ,jetë…
Se prej duerve , shpirtit e zemrës tande tan kan me trashëgue veç mirësi ,
bane lotin ujë t’bekuem për kët bot kaq t’ftohtë e tan tradhti.
Se ka me ardh nji ditë e ajo ardht e bardhë për krijesat q’i Zoti i ka fal veç me dhanë respekt e dashni .
Gratë ,po tana Gratë si ty.