ELENI FOTAQI
Gjithnjë dhe jo ende në dritë rri zgjuar
Ajo dritë që zhveshur të pa
Për trupin tënd të bardhë, dhe për këtë të dua
Që degës së thyer i ngjan.
Se thua pas vitesh mund mos jem më e jotja
Por dua që të zgjohesh shëndosh
Ndërsa bie shi e rri e pres në ballkona
Një tym dashuria zijosh.
E shkruar në s’ qenka në fat
Të damua njësoj edhe mjaft.
Për pak e nga pak të shoh e coptuar
Dhe gjethe të arta bien përtokë
Më le të iki,dhe për këtë të dua
Kur era e ngrohtë më fryn fort.
Kur hyn vera kë jam serish duke pritur
Tek dera zemra ime rreh fort
Ti je fati im ,unë jam thikë e hidhur
Si njërin dhe tjetrin e shpon
E shkruar në s’ qenka në fat
Dhe për këtë të dua mjaft.
Me mua eja bashkë se qielli im qenke ti
Më të bukurat re qetë lundrojnë
Eja ma mua në qiell të pastër s’ ka kurrë angështi
Më të bukurat re qetë lundrojnë
Eja ma mua në qiell të pastër s’ ka kurrë angështi
Lefter ShomoK/ 782p.i.α
