Elda Dilo
TRASHËGIMIA IME, KUSHTETUTA E GJUHËS: ILIA DILO SHEPERI
Ilia Dilo Sheperi, gjyshi i babait tim, nuk shkroi thjesht një libër; ai ndërtoi shtyllën kurrizore të gjuhës që flasim sot. Si mbesë e tij, sot nuk mbaj në duar vetëm një trashëgimi familjare, por një monument të kulturës kombëtare që sfidon kohërat.
Nuk ka vlerësim më të lartë për një studiues sesa kur kolosët e albanologjisë përkulen para penës së tij. Nga Norbert Jokl te Eqrem Çabej, gjuha e shkencës botërore e njohu atë si mjeshtrin që i dha shqipes rendin, disiplinën dhe saktësinë. Për ta, ky nuk ishte thjesht një tekst, por një “Libër i Shenjtë” dhe një “perlë e gramatografisë sonë”.
Sintaksa dhe Gramatika e tij mbeten edhe sot “miniera e pasur” ku çdo studiues gjen thelbin e toskërishtes dhe forcën e fjalës letrare. Ai na mësoi se gjuha nuk është vetëm mjet komunikimi, por kështjella e identitetit tonë, e cila duhet mbrojtur me “nerv” dhe dinjitet intelektual.
Në çdo rresht që shkruaj, ndjej frymëmarrjen e asaj pene që hapi shtigjet e dashurisë për shqipen. Nderim i përjetshëm stërgjyshit tim, arkitektit të madh të fjalës!
