Përktheu: Irma Kurti
VESA IME
Nesër do të eci në vesë
Do të kaloj përmes trëndafilit.
Do të vizatoj aromën e harresës
Kur flutura të pijë ngjyrën e saj.
Ka një çast më pas dhe një gjithmonë
Në sublimimin e luleve të grurit
Dhjetori im do të mbushet me këngë
Nga buka e artë e çdo miku.
Nesër do të shkoj për verën.
Element jetësor që jep hardhia
Do të qëndroj syçelur në kanale
Për të kapur këngën e një gjinkalle.
Do të ulen xhuxhët e shelgjeve
nga plepat do të vijnë salamandrat.
Lumenjtë do të ikin nga rrjedha e tyre
Deri në ritin virtual të shpresës.
Përpara se të dorëzohet vesa ime.
Vesa e fushës, e luginës dhe e malit,
do t’i lyej fushat me mollë
dhe do të pi nga kënga e çikrikëve.
NORBERTO PANNONE
elblogdeasolapoargentina.blogspot.com.ar/
http://poetassigloveintiuno.blogspot.com.es/2016/09/norberto-pannone-19125.html
LA MIA RUGIADA
Domani, camminerò nella rugiada
E farò un’attraversata per la rosa.
Disegnerò il profumo della dimenticanza
Quando berrà il suo colore la farfalla.
Avrà un dopo ed un sempre
Nella floreale sublimazione del grano
Straripando di canto il mio dicembre
Dal biondo pane di qualunque amico.
Domani, andrò per il vino
Elemento vitale che dà la vite.
Resterò all’erta nei canali
Per acchiappare un canto di cicala.
Abbasseranno gli gnomi dei salici,
dai pioppi verranno le salamandre.
Fuggiranno i fiumi dal loro corso
Fino al rito virtuale della speranza.
Prima che soccomba la mia rugiada.
Quella; della pianura, la valle e la montagna,
tingerò i campi di melo
e berrò dal canto degli argani.
NORBERTO PANNONE
TRADUZIONE ALL’ITALIANO: GABRIEL IMPAGLIONE E GIOVANNA MULAS
