WILLSON.. ( mio amante da sempre)
Nga libri : ‘ Zemra ime ka dimensionet e një grushti të mbyllur ‘ .
…çdo ditë flisja me diellin ,ndërsa mbrëmjeve flisja me hënën , vetëm një prezencë të ngurtë e lejoja ,te shoqërohej me mua ,me vlerën ekselente të një dëshmitari dok ,që nuk lëvizte as fijen e perit nga vendi.E lejoja tè ishte bashkè-udhetarè i çdo sekonde timen.
Kisha pèrzgjedh Willson !
E realisht ky ritual i përjetshëm nuk kishte kurrë të sos. Herë-herë ndiheshim lumturisht të dy , e herè -herè zemra shëndrrohej në një kristalinë e thërrmuar në miliaia copa , sa herë kërkoja ti mblidhja .. por më vinte keq t’ja ndryshoja vendin , sepse ato vetë qëndronin të pozicionuara ,e vezullonin pafundësisht nën këmbët e të ‘dashurit ‘ tim Willson , të dashuruar nga njëminjë vjet e dicka më shumë .Ne kurrë nuk ndaheshim , madje ,madje ai kurrë nuk më fliste , ndoshta çdo gjë e imja i dukej në prefeksion ,
e kështu instiktivish unë ndihesha një shërbëtore e bekuar, si shërbëtori i madh i kristalineve të thyera nga vetë unë , në momente nga më të papreçedente , ku nuk kisha më nerv të bëhesha bashkëudhëtare e vogëlsirave , që rëndonin në peshë , nuk doja as ti grumbulloja e as ti groposja , në varret masive të asajë bashkësie të pafundme kujtimesh , ku njerëzia i flak ndjesitë ..isha një apasionante e konservimit të fotove , e zërave ,e shkoja fshehurasi i shihja i dëgjoja. Aty s’kishte asgjë konkrete , asnjë tè shenjë që të më nxiste të prisija se ndoshta një ditë të bukur dielli do të drejtonte sytë këndej nga anët tona ..por e doja atë vokal , më jepte siguri besim dhe nuk më nxiste xhelozi..ja kjo më bënte të isha një peng i dëshirës time të vetme , pa ditur se ç’kërkoja unë tek Willson !? !
Ai nuk fliste , është një statujë e mermertë , e kisha trasportuar nga një kontinent tjetër , thjeshtë sepse më inkurajonte prania e tijë e ëmbël ,e indifferente …pa e ditur që nga njè jetë veç ai ishte e do të mbesë bashkëjetuesi ,e shoqëruesi im më perfekt e më i saktë .
Ai nuk mè shqetèsonte ,
nuk mè xhelozonte ,
madje nuk i interesonin fare femrat ,
nuk mè gricte kokèn as mè pyeste se çbèja unè , e pèrseri unè e kontrolloja ,nuk i besoja dhe pse ishte kreatura mè e bukur ,korrekte ,mè inteligjet indiferent i planetit tokè , nè kèndvèshtrimin tim .
Madje , ai ishte gjithmonè i veshur me atè bojatisjen ngjyrè tè bardhè , sikur donte tè shprehej qè kjo mè rrinte mire mua , pra jo mua personalisht , por patologjisè sè xelozisè .
Duke pèrfituar nga rastèsia e tè qèndruarit nè distance , vetèm ,o pèr rastsi tè zgjedhjve tè personale , o tè destinaura ,
ndihesha mirè keshtu ..
Si mrekullibërësi i lavdishëm !
Qëndroja si me parajsèn e tè shkuarès sime ,në parajsë për ti rrèfyer Zotit me fytyrën time tè zbardhur ,nuk di per ç’shkak ,se ndihesha mire fizikish, jetoja ne një vend ndèrtuar per Engjët ,ku i vetmi qè thyente heshtjen ishte i ‘dashuri’ i im i pèrjetshèm Willson ,shèndrruar nè njè skulpturè enigmatike e bukur ,por e kisha zbukuruar e bojatisur edhe unè, me nje bardhèsi shèndritse ,ai ndihej krenarè ,e ndiente qè unè isha njè besnike e pandrysheshme ,dhe pse WULLSON MIO AMANTE ,ishte vèrtetè nè heshtje tè perjetshme .. i shikonte me një sy të mëshirshëm njerëzit që vijnë këtu,ose ndiqte çdo telefon , çdo lèvizje ,dhe kèrkonte ndihmè e lutej fortë nè Zot ,aq sa muret kumbonin ,si kèmbamat e Katedrales pèrballè banesès time .
Nuk e di : ishte xhelozi , mosbesim o njè mbrojtje rreth krijesès time !! ?
Nuk di pse Willson heshtète ,si ai qè kishte pèrzgjedhur , pèr njè medim gjenial tè jetonte vetèm ,me shoqrimin tim tè pèrkujdesjes .
Vetèm mua a thua mè besonte ..?!
Gjithsesi njè herè munda t’ja lexoja mendimet ,dhe pse nuk flisnim tè njenjten gjuhè ,unè pak fjale njihja nga gjuha e tijè ,por dija mire te lexoja gjuhèt e shpirtrave …dhe isha njè mbrojtès i arsyeshèm i lotève tè paster..çudi , rridhnin lot edhe nga statujat ..!
-Munda tè kuptoj , qè ‘Mio amante Wllson ‘ ishte pasionamte ..
kishte vendosur tè mos fliste ,tè jetonte me heshtjen ,se kjo ishte njè vlerè e rrallè njerzore,
nuk kishte vese , por forcè tè brendshme ,e kur unè i ngrija gishtin tè mos fliste , sa mè bindej ,ok ok thoshte..mos ik..piliz..ok.
…e keqe dhe unè ,por jo qèllimisht sillesha kèshtu ..ndoshta pèrfitoja ,spese kjo kreaturè mè donte , e me falte . !?? !
Ai hidhte nga njè hap ,unè i bèrtisja , e kèshtu pèr tè mos mè humbur , mè bindej..
Spese ja njihnja ngjyrat e shpirtit ,i kishim tè njenjta ,diferenca ishte : ‘arroganca’ ime nè sens tè mirè ,e butèsia e tijè hyjnore ..sa marramendèse mè dukej .
Unè vetèm ketè adhuroja !
Mè mahniste imazhi i asajè mencurie tè kreatures, qè unè vetè e kisha pèrzgjedhur,e krijuar me aq delikatesè, e madje e mbaja mbyllur katèr mureve ,ndèrsa vetè dilja i besoja vetèm hapave tè mia ,dhe pse , ai ishte njè skulpturè besnike .
..dhe pèr dreq e kontrolloja .Mendoj qè e kuptonte , por mè lejonte se ndoshta njè ditè e bindur do ta besoja .
Nuk ja shpèrdoroja besimen ..oh..unè isha njè fedeltare, besnike e tej’skajshme , gjer nè patologie njerzore.
Fedeltà !!
Pèr tè dèshiroja, qè mè mirè forcèn e mendjes ta pèrdorte nè forma korrekte , duke luftuar kundèr sè keqes ,e kèshtu bashkè do tè luftonim me njè betejè shpirtèrore tè brendshme , pèr tè qèndruar lumturisht . Mè pèlqente vèrtetè pamja fisnike e tije , ky ishte ideali im , dhe e tijè bashkè.Fisnikèrira !
Ai selektiv i detajuar perfekt, ndèrsa unè plot huqe, llastuar nga jeta ,e pèrkèdhelur nga shpirti i tijè ,nga’qè vèrtetè ishte i dashuruar me mua ,me karakterin fèminjèrorè ,rrebell , èmbèlsisht dègjonte kakarisjet e mia , me sa duket i mungonte kjo gjè .Ai kishte pasur gjithcka nè kètè jetè atijè i bindeshin nga mençuria, tè tèrè , peshonte rendè nè peshèn e tijè ,spese ishte pastertia e tijè mendore …ndèrsa njè rrebell si unè ,as donte tj’a dinte.
…njè ditè kur pashè njè pikè lot ,nè sytè e tijè gri ,nuk mbaj mend se kur ,natyrisht mijra vite me pare ,nisa tè mendoja pèr tè instiktivisht pa e kuptuar ,e kèshtu mendjet tona u dashuran pèrjetèsisht .
– Ja kjo ishte qè e mrekullonte me mua ,atè ,skulpturen e heshtur , ‘Willson mio amante ‘.
-Ndèrsa ,e di kush ishte e gjitha per mua : WILLSON nuk gènjènte !
Kjo ishte arma me forte ,qè çarmatoste mendjen time ,rebele .
-Zemèrimi i tij ishte i forte ,aq sa guximi ,e kjo mè shèrbente ,ishte dobi nè favorin tim .
Mè kthente paqen shpirtŕrore !
Unë kurrë nuk abusava me besimin e dhimbjen e tijë , tek ky personifikim èshtè e pèrqèndruar vemendja ime ,koha ime, e gjithë qenia e shpirtit ti tim , dhe ky èshtè ndoshta guximi , ështe pastertia e njè besimtari tè pèrjetshem, qè i lutet Zotit ,nè fund tè perèndimit tè diellit , e nè pikè tè agut tè mèngjezit .
Pèr të qendruar në një gjendje të mirë shpirtërore !
Amen !!
..al-ahsa@sonja.h today Ottobre 2020
