Diamanti i Vlerës
diamant që s’e gërryen koha,
shkëqim që lind prej shpirtit,
jo prej duarve që s’dinë me e
mbajt.
Njeriu rritet në dritë e në hije,
me të mirat që e ngrisin,
me të keqijat që e kalisin.
Por në çdo hap mbetet një i vetëm
Dhe kur vendi s’të mban, kur zemra nuk të respektohet, kur sy që i ke dashur
nuk e shohin vleren tënde
mos qëndro.
Largohu.
Sepse largimi nuk është humbje, është kthimi tek vetja.
Është kujtesa që thotë:
“Unë vlej më shumë se kaq.”
Se vlera e njeriut
s’ndërrohet me asgje, s’blihet me para, s’pritet prej askujt.
Diamanti nuk i lutet dritës-
Ai shkëlqen vetë.
Me respekt e dashuri,
Makfire Shala
