Gashi Radisheva
Le ta gjejmë mirësinë
O nerëzit e mi të mirë
që aq shumë unë ju due
për rreth sofrës së shpirtit
Nuk i ndaj me bilbilat,
se ata e dinë çka është kënga
edhe vajin e zemrës më së miri e dinë
e bilbila poetët gjithmonë unë i quaj
dhe në rrethin e miqve krushq në dasma
më të parët i due.
Brënda shpirtit i kam edhe miqt e penelit
që me shpirt ma bëjnë botën
me shtatë ngjyra të ylberit.
Pa ju më ndalen stinët në dimrin e ngrimë
pa ju koha nuk shtyhet
e ndaj ju due me shpirt.
Pa ju s’vjen kurrë mëngjesi
e as terri nuk shkon,
pa ju s’më lindë dielli e pa ju krejt kot të jetohet.
Jeton edhe kafsha e llojit më të egër
që e han sojin e vet
e me ma të vogëlin ushqehet.
Rrethue prej ujqërish
në gji të deleve majë bjeshkësh
jetojnë edhe qingjat
që fort tuten prej njerëzish.
Le ta gjejmë mirësinë
thellë prej honesh ta nxjerrim
por prej kafshësnjeri
aman kujdes bëni o njerëz.
